Attollens thalamis Idalium iubar dilectus Veneri nascitur Hesperus, iam nuptae trepidat sollicitus pudor, iam produnt lacrimas flammea simplices. ne cessa, iuvenis, comminus adgredi, impacata licet saeviat unguibus. non quisquam fruitur veris odoribus Hyblaeos latebris nec spoliat favos, si fronti caveat, si timeat rubos; armat spina rosas, mella tegunt apes. crescunt difficili gaudia iurgio accenditque magis, quae refugit, Venus, quod flenti tuleris, plus sapit osculum. dices o! quotiens, “hoc mihi dulcius quam flavos deciens vincere Sarmatas!” Adspirate novam pectoribus fidem mansuramque facem tradite sensibus. tam iunctis manibus nectite vincula, quam frondens hedera stringitur aesculus, quam lento premitur palmite populus, et murmur querula blandius alite Unguis adsiduo reddite mutuis. et labris animum conciliantibus alternum rapiat somnus anhelitum. amplexu caleat purpura regio et vestes Tyrio sanguine fulgidas alter virgineus nobilitet cruor. tum victor madido prosilias toro nocturni referens vulnera proelii. Ducant pervigiles carmina tibiae permissisque iocis turba licentior exultet tetricis libera legibus. passim cum ducibus ludite milites, passim cum pueris ludite virgines. haec vox aetheriis insonet axibus, haec vox per populos, per mare transeat! formosus Mariam ducit Honorius.