Quis non indomitam dirae torpedinis artem audiit et merito signatas nomine vires? Ilia quidem mollis segnique obnixa natatu reptat et attritis vix languida serpit harenis. sed latus armavit gelido natura veneno, et frigus, quo cuncta rigent animata 1, medullis miscuit et proprias hiemes per viscera duxit. naturam iuvat ipsa dolis et conscia sortis utitur ingenio longeque extenta per algas attactu confisa subit. inmobilis haeret: qui tetigere iacent. successu laeta resurgit et vivos impune ferox depascitur artus. Si quando vestita cibis incautior aera hauserit et curvis frenari senserit hamis, non fugit aut vano conatur vellere morsu, sed propius nigrae iungit se callida saetae et meminit captiva sui longeque per undas pigra venenatis effundit flamina venis. per saetam vis alta meat fluctusque relinquit absentem victura virum: metuendus ab imis emicat horror aquis et pendula fila secutus Vtransit harundineos arcano frigore nodos victricemque ligat concreto sanguine dextram. damnosum piscator onus praedamque rebellem iactat et amissa redit exarmatus avena.