Phoebeo domitus Python cum decidit arcu membraque Cirrhaeo fudit anhela iugo, qui spiris tegeret montes, hauriret hiatu flumina, sanguineis tangeret astra iubis: iam liber Parnasus erat nexuque soluto coeperat erecta surgere fronde nemus concussaeque diu spatiosis tractibus orni securas ventis explicuere comas et qui vipereo spumavit saepe veneno Cephisos nitidis purior ibat aquis. omnis " io Paean " regie sonat; omnia Phoebum rura canunt; tripodas plenior aura rotat, auditoque procul Musarum carmine dulci ad Themidis coeunt antra severa dei. Nunc alio domini telis Pythone perempto convenit ad nostram sacra caterva lyram, qui stabilem servans Augustis fratribus orbem iustitia pacem, viribus arma regit.