Parvos non aquilis fas est educere fetus ante fidem soils iudiciumque poli. nam pater, excusso saluit cum tegmine proles ovaque maternus rupit hiulca tepor, protinus implumes convertit ad aethera nidos et recto flammas imperat ore pati. consulit ardentes radios et luce magistra natorum vires ingeniumque probat. degenerem refugo torsit qui lumine visum, unguibus hunc saevis ira paterna ferit. exploratores oculis qui pertulit ignes sustinuitque acie nobiliore diem, nutritur volucrumque potens et fulminis heres, gesturus summo tela trisulca Iovi. me quoque Pieriis temptatum saepius antris audet magna suo mittere Roma deo. iam dominas aures, iam regia tecta meremur et chelys Augusto iudice nostra sonat.