haec quantis ab illo clamoribus agebantur! cum iam omisso gestu verbis poetae et studio actoris et exspectationi nostrae plauderetur: súmmum amicum súmmo in bello— nam illud ipse actor adiungebat amico animo et fortasse homines propter aliquod desiderium adprobabant: súmmo ingenio praéditum. súmmum amicum súmmo in bello— súmmo ingenio praéditum. iamO páter— me, me ille absentem ut patrem deplorandum putabatquanto cum fletu de illis nostris incendiis ac ruinis, cum patrem pulsum, patriam adflictam deploraret, domum incensam eversamque, sichaec ómnia vidi inflámmari fletum etiam inimicis atque invidis excitaret! O páter— haec ómnia vidi inflámmari