Ex hoc genere illud est Ennii: Utinám ne in nemore Pélio secúribus Caesae áccidissent ábiegnae ad terrám trabes! Licuit vel altius: Utinam ne in Pelio nata ulla umquam esset arbor! etiam supra: Utinam ne esset mons ullus Pelius! similiterque superiora repetentem regredi infinite licet. Neve índe navis ínchoandi exórdium Coepísset. Quorsum haec praeterita? Quia sequitur illud: Nam númquam era errans méa domo ecferrét pedem, Medéa, animo aegra, amóre saevo saúcia, †non ut eae res causam adferrent amoris. Utinám ne in nemore Pélio secúribus Caesae áccidissent ábiegnae ad terrám trabes! Neve índe navis ínchoandi exórdium Coepísset. Nam númquam era errans méa domo ecferrét pedem, Medéa, animo aegra, amóre saevo saúcia,