Picis divitiis, qui aureos montes colunt, ego solus supero. nam istos reges ceteros memorare nolo, hominum mendicabula: ego sum ille rex Philippus. o lepidum diem. nam ut dudum hinc abii, multo illo adveni prior multoque prius me conlocavi in arborem indéque spectabam aúrum ubi abstrúdebat senex. ubi ille ábiit, ego me deorsum duco de arbore, exfodio aulam auri plenam. inde ex eo loco video recipere se senem; ille me non videt, nam ego declinavi paululum me extra viam. attat, eccum ipsum. íbo ut hoc condam domum.—