Laudatis utiliora quae contempseris Saepe inveniri haec asserit narratio. Ad fontem cervus, cum bibisset, restitit Et in liquore vidit effigiem suam. Ibi dum ramosa mirans laudat cornua Crurumque nimiam tenuitatem vituperat, Venantum subito vocibus conterritus Per campum fugere coepit et cursu levi Canes elusit. Silva tum excepit ferum, In qua retentis impeditus cornibus Lacerari coepit morsibus saevis canum. Tunc moriens edidisse vocem hanc dicitur: O me infelicem! qui nunc demum intellego Utilia mihi quam fuerint quae despexeram, Et quae laudaram quantum luctus habuerint.