Homo in periclum simul ac venit callidus, Reperire effugium quaerit alterius malo. Cum decidisset vulpes in puteum inscia Et altiore clauderetur margine, Devenit hircus sitiens in eundem locum; Simul rogavit esset an dulcis liquor Et copiosus. Illa fraudem moliens: Descende, amice; tanta bonitas est aquae Voluptas ut satiari non possit mea. Immisit se barbatus. Tum vulpecula Evasit puteo nixa celsis cornibus, Hircumque clauso liquit haerentem vado.