Et Phoebus pater et severa Pallas et M usae procul ite feriatae: Iani vos revocabimus Kalendis. Saturnus mihi compede exoluta et multo gravidus mero December et ridens Iocus et Sales protervi adsint, dum refero diem beatum laeti Caesaris ebriamque aparchen. Vix Aurora novos movebat ortus, iam bellaria —hunc rorem veniens profudit eurus: quicquid nobile Ponticis nucetis, fecundis cadit aut iugis Idymes; quod ramis pia germinat Damascos, et quod percoquit ebriosa Caunos, largis gratuitum cadit rapinis: molles gaioli lucuntulique, et massis Amerina non perustis et mustaceus et latente palma praegnates caryotides cadebant. non tantis Hyas inserena nimbis terras obruit aut soluta Plias, qualis per cuneos hiems Latinos plebem grandine contudit serena. ducat nubila Iuppiter per orbem et latis pluvias minetur agris, dum nostri Iovis hi ferantur imbres. Ecce autem caveas subit per omnis insignis specie, decora cultu plebes altera non minor sedente. hi panaria candidasque mappas subvectant epulasque lautiores; illi marcida vina largiuntur: Idaeos totidem putes ministros, orbem, qua melior severiorque est, et gentes alis insimul et cum tot populos, beate, hunc Annona diem superba nescit. i nunc saecula compara, Vetustas, antiqui Iovis aureumque tempus: non sic libera vina tunc fluebant nec tardum seges occupabat annum, una vescitur omnis ordo mensa, parvi, femina, plebs, eques, senatus: libertas reverentiam remisit. et tu quin etiam—quis hoc vacare, uis promittere possit hoc deorum?— nobiscum socias dapes inisti. iam se, quisquis is est, inops, beatus, convivam ducis esse gloriatur. Hos inter fremitus novosque luxus spectandi levis effugit voluptas: stat sexus rudis insciusque ferri; ut pugnae capit improbus viriles! credas ad Tanain ferumque Phasim Thermodontiaeas calere turmas, hic audax subit ordo pumilorum, quos natura brevis statim peracta nodosum semel in globum ligavit, edunt vulnera conseruntque dextras et mortem sibi—qua manu!—minantur. ridet Mars pater et cruenta Virtus casuraeque vagis grues rapinis mirantur pugiles Iam noctis propioribus sub umbris dives sparsio quos agit tumultus! hic intrant faciles emi puellae, hic agnoscitur omne. quod theatris aut forma placet aut probatur arte. hoc plaudunt grege Lydiae tumentes, illic cymbala tinnulaeque Gades, illic agmina confremunt Syrorum, hic plebs scenica quique comminutis permutant vitreis gregale sulpur. Inter quae subito cadunt volatu immensae volucrum per astra nubes, quas Nilus sacer horridusque Phasis, quas udo Numidae legunt sub austro, desunt qui rapiant sinusque pleni gaudent, dum nova lucra comparantur. tollunt innumeras ad astra voces Saturnalia principis sonantes et dulci dominum favore clamant: hoc solum vetuit licere Caesar. Vixdum caerula nox subibat orbem, descendit media nitens harena densas flammeus orbis inter umbras vincens Gnosiacae facem coronae, conlucet polus ignibus nihilque obscurae patitur licere nocti, fugit pigra Quies inersque Somnus haec cernens alias abit in urbes, quis spectacula, quis iocos licentes, quis convivia, quis dapes inemptas, largi flumina quis canat Lyaei? iam iam deficio tuoque Baccho in serum trahor ebrius soporem. Quos ibit procul hic dies per annos quam nullo sacer exolescet aevo! dum montes Latii paterque Thybris. dum stabit tua Roma dumque terris quod reddis Capitolium manebit.