Acmen Septimius suos amores tenens in gremio mea, inquit, Acme, ni te perdite amo atque amare porro omnes sum adsidue paratus annos quantum qui pote plurimum perire, solus in Libya Indiaque tosta caesio veniam obvius leoni. hoc ut dixit, Amor, sinistra ut ante, dextra sternuit adprobationem. at Acme leviter caput reflectens et dulcis pueri ebrios ocellos illo purpureo ore saviata sic, inquit, mea vita, Septimille, huic uni domino usque serviamus, ut multo mihi maior acriorque ignis mollibus ardet in medullis. hoc ut dixit, Arnor, sinistra ut ante, dextra sternuit adprobationem. nunc ab auspicio bono profecti mutuis animis amant amantur. unam Septimius misellus Acmen mavult quam Syrias Britanniasque: uno in Septimio fidelis Acme facit delicias libidinesque. quis ullos homines beatiores vidit, quis Venerem auspicatiorem?