MANE iam clarum reserat fenestras, iam strepit nidis vigilax hirundo: tu velut primam mediamque noctem, Parmeno, dormis. dormiunt glires hiemem perennem, sed cibo parcunt: tibi causa somni, multa quod potas nimiaque tendis mole saginam. inde nec flexas sonus intrat aures et locum mentis sopor altus urget nec coruscantis oculos lacessunt fulgura lucis. annuam quondam iuveni quietem, noctis et lucis vicibus manentem, fabulae fingunt, cui Luna somnos continuarit. surge, nugator, lacerande virgis: surge, ne longus tibi somnus, unde non times, detur: rape membra molli, Parmeno, lecto. fors et haec somnum tibi cantilena Sapphico suadet modulata versu? Lesbiae depelle modum quietis, cer iambe.