Sunt etiam musis sua ludicra: mixta camenis otia sunt, mellite nepos; nec semper acerbi exercet pueros vox imperiosa magistri, set requie studiique vices rata tempora servant. et satis est puero memori legisse libenter, et cessare licet. Graio schola nomine dicta est, iusta laboriferis tribuantur iit otia musis. quo magis alternum certus succedere ludum disce libens: longum delinitura laborem intervalla damus, studium puerile fatiscit, laeta nisi austeris varientur, festa profestis. disce libens, tetrici nec praeceptoris habenas detesterc, nepos, numquam horrida forma magistri. ille lieet tristis senio nec voce serenus aspera contractae minitetur iurgia frontis, numquam inmanis erit, placida suetudine vultus qui 1 semel inbuerit. rugas nutricis amabit, qui refugit matrem, pappos aviasque trementes anteferunt patribus seri, nova cura, nepotes. sic neque Peliaden terrebat Chiron Achillem Thessalico permixtus equo nec pinifer Atlans Amphitryoniadem puerum, set blandus uterque mitibus adloquiis teneros mulcebat alumnos. tu quoque ne metuas, quamvis schola verbere multo increpet et truculenta senex gerat ora magister: degeneres animos timor arguit, at tibi consta intrepidus, nec te clamor plagaeque sonantes, nec matutinis agitet formido sub horis. quod sceptrum vibrat ferulae, quod multa supellex virgea, quod fallax scuticam praetexit aluta, quod fervent trepido subsellia vestra tumultu, pompa loci et vani fucatur scaena timoris. haec olim genitorque tuus genetrixque secuti securam placido mihi permulsere senectam. tu senium, quodcumque superlabentibus annis fata dabunt, qui nomen avi geris, indole prima, prime nepos, vel re vel spe mihi porge fruendum. nunc ego te puerum, mox in iuvenalibus annis iamque virum cernam, si fors ita iusserit; aut si invidia est, sperabo tamen, nec vota fatiscent, ut patris utque mei non inmemor ardua semper praemia musarum cupias facundus et olim hae gradiare via, qua nos praecessimus et cui proconsul genitor, praefectus avunculus instant. Perlege, quodcumque est memorabile, prima monebo. conditor Iliados et amabilis orsa Menandri evolvenda tibi: tu flexu et acumine vocis innumeros numeros doctis accentibus effer adfectusque inpone legens, distinctio sensum auget et ignavis dant intervalla vigorem. Ecquando ista meae contingent dona senectae? quando oblita mihi tot carmina totque per aevum conexa historiae, soecos aulaeaque regum et melicos lyricosque modos profando novabis obductosque seni facies puerascere sensus? te praeeunte, nepos, modulata poemata Flacci altisonumque iterum fas est didicisse Maronem. tu «pioque, qui Latium lecto sermone, Terenti, comis et adstricto pereurris pulpita socco, ad nova vix memorem diverbia coge senectam. iam facinus, Catilina, tuum Lepidique tumultum, ab Lepido et Catulo iam res et tempora Romae orsus bis senos seriem conecto per annos. iam lego civili mixtum mavorte dnellum, movit quod socio Sertorius exul Hibero. Nec rudis haec avus admoneo, set mille ducendo ingenia expertus, multos Iactantibus annis ipse alui gremioque fovens et murmura solvens eripui tenerum blandis nutricibus aevum, mox pueros molli monitu et formidine leni pellexi, ut mites peterent per acerba profectus, carpturi dulcem fructum radicis amarae, idem vesticipes motu iam puberis aevi ad mores artesque bonas fandique vigorem produxi, quamquam imperium cervice negarent ferre nec insertis praeberent ora lupatis. ardua temperics, dura experientia, rarus eventus, longo rerum spectatus ab usu, ut regat indocilem mitis censura iuventam, quae tolerata mihi, donec iam aerumna iuvaret leniretque usu bona consuetudo laborem, donec ad Augustae pia munera disciplinae accirer varioque accingerer auctus honore, aurea cum parere mihi palatia iussum, absistat Nemesis, ferat et fortuna iocantem: praesedi imperio, dum praetextatus in ostro et seeptro et solio praefert sibi iura magistri maioresque putat nostros Augustus honores. quos mox sublimi maturus protulit auctu, quaestor ut Augustis, patri natoque, crearer, ut praefecturam duplicem sellamque curulem, ut trabeam pietamque togam, mea praemia, consul induerem fastisque meis praelatus haberer. His ego quaesivi meritum quam grande nepoti consul avus lumenque tuae praclueeo vitae. quamvis et patrio iamdudum nomine clarus, posses ornatus, posses oneratus haberi; accessit tamen ex nobis honor inclitus, nunc tu effice, ne sit onus, per te ut conixus in altum conscendas speresque tuos te consule fasees.