Interea scelerum luctusque ignarus Iason alta secat; neque enim patrios cognoscere casus Iuno sinit, mediis ardens ne flectat ab undis ac temere in Pelian et adhuc obstantia regis fata ruat placitosque deis ne Iamque fretis templaque Tisaeae iam Sciathos subsedit aquis, iam longa recessit Sepias; attollit tondentes pabula Magnes campus equos: vidisse putant Dolopeia busta intrantemque Amyron aequora, flumineo cuius redeuntia vento vela legunt; remis insurgitur. inde salutant Eurymenas; recipit velumque fretumque reversus auster, et in nubem Minyis repetentibus Ossa redit. metus ecce deum damnataque bello Pallene, circumque vident immania monstra terrigenum caelo quondam adversata gigantum, quos scopulis trabibusque parens miserata iugisque induit et versos exstruxit in aethera montes. quisque suas in rupe minas pugnamque metusque servat adhuc; quatit ipse hiemes et torquet ab alto fulmina crebra pater; scopulis sed maximus illis horror abest, Sicula pressus tellure Typhoeus. hunc profugum et sacras revomentem pectore flammas, ut memorant, prensum ipse comis Neptunus in altum abstulit implicuitque vadis totiensque cruenta mole resurgentem torquentemque anguibus undas Sicanium dedit usque fretum cumque urbibus Aetnam intulit ora premens. trux ille eiectat adesi fundamental iugi; pariter tune omnis Trinacria, iniectam commovet Iamque Hyperionius metas maris urget Hiberi currus et evectae prono laxantur habenae aethere, cum palmas Tethys grandaeva sinusque sustulit et rupto sonuit sacer aequore Titan. auxerat ut faciem raptosque simul montesque locosque ex oculis circumque graves videre tenebras. ipsa quies rerum mundique silentia terrent astraque et effusis stellatus crinibus aether. ac velut ignota captus regione viarum noctivagum qui carpit iter non aure quiescit, non oculis, noctisque metus niger auget utrimque campus et occurrens haud aliter trepidare viri. sed pectora firmans Hagniades 'non hanc' inquit 'sine numine derigimus, erudiit; saepe ipsa manu dignata carinam est. an horruit imbre dies? quantis, pro Iuppiter, austris restitimus, quanta quotiens et Palladis arte incassum decimae cecidit tumor arduus undae. quin agite, o socii; micat immutabile caelum puraque nec gravido surrexit Cynthia cornu, nullus in ore integer in fluctus et in uno decidit auro. adde, quod in incumbunt magis et tacitis ratis atque adeo non illa sequi mihi sidera monstrat, quae delapsa polo reficit mare: tantus Orion iam cadit, irato iam stridet in aequore Perseus: sed mihi dux, vetitis qui numquam conditus axe nitet serpens septenosque implicat ignes.' sic ait et certi memorat qui vultus Olympi, Pleiones Hyadumque locos, quo Ensis et Actaeus niteat qua luce Bootes. haec ubi dicta dedit, Cereris tum munere restituunt vires et parco pectora mox somno cessere; regunt sua sidera puppem. Iamque sub Eoae dubios Atlantidis albet ager, motisque truces ab ovilibus ursi tuta domosque petunt, raras et litus in altum mittit aves, cum primus Phoebus Athon mediasque diem dispersit in undas. certatim remis agitur mare rostraque cursu prima tremunt, et iam summis Vulcania surgit Lemnos aquis tibi per varios dilecta Ignipotens; nec te furiis terra fugat Tempore quo primum fremitus insurgere opertos caelicolum et regni sensit novitate tumentes Iuppiter aetheriae nec stare silentia pacis, Iunonem volucri primam suspendit Olympo horrendum chaos ostendens poenamque mox etiam pavidae temptantem vincula matris solvere praerupti Vulcanum vertice caeli devolvit; ruit ille polo noctemque diemque turbinis in morem, Lemni cum litore tandem insonuit. vox inde repens ut perculit urbem, adclinem scopulo inveniunt miserentque foventque alternos aegro cunctantem poplite gressus. hinc reduci Lemnos cara deo, nec fama notior Aetne aut Lipares domus: has epulas, haec templa peracta aegide et horrifici formatis fulminis alis laetus adit. contra Veneris stat frigida semper ara loco, meritas postquam dea coniugis iras horruit et tacitae Martem tenuere catenae. quocirca struit illa nefas Lemnoque merenti exitium furiale movet. neque enim alma videri tantum: eadem tereti sidereos diffusa sinus, eadem effera et ingens et maculis suffecta genas pinumque sonantem virginibus Stygiis nigramque simillima pallam. Iamque dies aderat. Thracas qui fuderat armis dux Lemni, puppes ausus et inducto cratem defendere tergo, laeta maria tum signa refert, plenasque movebant armentis nuribusque rates. et barbara et torques insigne loci. sonat aequore clamor: 'o patria, o variis coniunx nunc anxia curis, has cum dea se piceo per sudum turbida nimbo praecipitat Famamque vagam vestigat in umbra. quam pater omnipotens digna atque indigna spargentemque metus placidis regionibus arcet aetheris: illa fremens habitat sub nubibus imis, non erebi, non diva poli, terrasque fatigat quas datur. audentem primi spernuntque foventque. mox omnes agit et motis quatit oppida linguis. talem diva sibi scelerisque dolique ministram quaerit avens. videt illa prior, iamque advolat ultro impatiens, iamque ora parat, iam suscitat aures. bane superincendit Venus atque his vocibus implet: 'vade age et aequoream, virgo, delabere Lemnon et cunctas mihi verte domos, praecurrere qualis bella soles, cum mille tubas armataque campis agmina et innumerum flatus cum fingis adfore iam luxu turpique cupidine captos fare haec tibi principia, hinc rabidas instimulet: mox ipsa adero ducamque paratas.' Illa abit et primam Eurynomen, qua occupat exesam curis castumque cubile servantem: manet illa viro famulasque fatigat litoribus, ante torum et longo mulcent insomnia penso. huic dea cum lacrimis et nota veste Neaerae icta genas 'utinam non hic tibi nuntius essem, o soror, aut nostros' inquit 'prius unda dolores obruat, in tali quoniam tibi tempore coniunx sic meritae, votis quem tu fletuque requiris, heu furit et captae indigno famulatur amore. iamque aderunt, thalamisque tuis Threissa propinquat non forma, par tibi nec magni proles praeclara Dorycli, picta manus ustoque ac tamen hos aliis tu thalamis fatoque leges meliore penates: me tua matris egens damnataque paelice proles exanimat, letalesque dapes infectaque pocula cerno. scis simile ut flammis simus genus; adde cruentis quod patrium saevire Dahis. iam veniet durata gelu. sed me quoque pulsam fama viro, nostrosque toros virgata et plaustro direpta abscidit et curis pavidam lacrimisque relinquit. transit ad Iphinoen isdemque Amythaonis implet Oleniique domum furiis; totam inde per urbem personat, ut ipsi urbem Thressaeque regant. obvia quaeque eadem traditque vana fides. tum oscula iamque toris atque ingeminant lacrimisque iterum visuque prosiliunt nec tecta virum thalamosque revisunt amplius; adglomerant sese nudisque sub astris condensae fletus acuunt ac dira precantur coniugia et Stygias infanda ad foedera taedas. Has inter medias Dryopes in imagine maestae flet Venus et saevis ardens dea planctibus instat primaque 'Sarmaticas utinam Fortuna dedisset insedisse domos tristesque habitasse pruinas, plaustra sequi, vel iam patriae culmen agi perpetimur. mene ille novis, me destinat amens servitiis, urbem aut non prius ense manus raptoque armabimus igne, dumque silent ducuntque nova cum coniuge somnos, magnum aliquid spirabit amor?' tune ignea torquens lumina praecipites excussit ab ubere ilicet arrectae mentes, evictaque corda sacer Veneris gemitus rapit: aequora cunctae prospiciunt simulantque choros delubraque festa fronde tegunt laetaeque viris venientibus adsunt. iamque domos mensasque petunt; discumbitur altis porticibus; sua cuique adiacet, inferni qualis sub nocte barathri adcubat Tisiphone saevasque dapes et pocula libat, tormenti genus, et nigris amplectitur hydris. Ipsa Venus quassans undantem turbine pinum adglomerat tenebras desilit in Lemnon; nimbis et luce fragosa prosequitur polus et tonitru pater auget honoro. inde novam pavidas vocem furibunda per auras congeminat, qua primus Athos et pontus et ingens Thraca pals pariterque mater et adstricto riguerunt ubere adeelerat Pavor et Geticis Discordia demens e stabulis atraeque genis pallentibus Irae et Dolus et Rabies et Leti maior imago visa truces exerta manus, ut prima vocatu intonuit signumque dedit Mavortia coniunx. Hic aliud Venus et multo magis ipsa tremendum orsa nefas gemitus fingit vocesque cadentum inrupitque domos et singultantia gestans ora manu taboque sinus perfusa recenti arrectasque comas 'meritos ulta toros, premit ecce dies'. tum verbere victas in thalamos unde ego tot scelerum facies, tot fata iacentum exsequar? heu, vatem monstris quibus intulit ordo, quae se aperit series. sistat invadunt aditus et quondam cara suorum corpora, pars ut erant dapibus vinoque soporos, pars conferre manus etiam magnisque cum facibus quosdam insomnes et cuncta tuentes: sed temptare fugam prohibetque capessere arma metus: adeo ingentes inimica videri diva dabat, notaque sonat vox coniuge maior; tantum oculos pressere manu, Bumenidum ferrumve super Bellona coruscet. hoc soror, hoc coniunx, propiorque hoc nata parensque saeva femineum genus, immanes nec Geticae potuere manus aut aequoris irae. it cruor vulnera, seque toris misero luctamine trunci devolvunt. diras aliae ad fastigia taedas iniciunt adduntque domos. pars ignibus atris effugiunt propere, obsidet, et viso repetunt incendia ast aliae Thressas labem causamque furorum diripiunt; mixti gemitus clamorque precantum barbarus, Sed tibi nunc quae digna tuis ingentibus ausis ora Hypsipyle? non abstulerint, durent Latiis modo saecula fastis Iliacique lares tantique palatia regni. inruerant totaque iam sparsis exarserat insula monstris. illa pias armata manus 'fuge protinus urbem meque, pater; non hostis', ait 'non moenia laesi Thraces habent: nostrum hoc facinus; ne quaere, quis auctor. iam fuge, iam dubiae donum rape mentis et ensem tu potius, miserere, tene.' obnubitque caput tacitumque ad conscia Bacchi templa rapit 'exime nos sceleri, pater, et miserere piorum rursus' ait. tacita pavidum tune sede locavit sub pedibus dextraque dei; veste sacra; voces chorus aera sonum, fixaeque fremunt in limine lynces. regina ut roseis Auroram surgere bigis vidit et insomni lassatas conticuisse domos, stabilem quando optima facta dant animum serta patri iuvenisque comam vestesque Lyaei induit et medium curru locate aeraque circum tympanaque et plenas tacita ipsa sinus hederisque ligat famularibus pampineamque quatit ventosis ictibus hastam respiciens, teneat virides velatus habenas ut pater, e et sacer ut Bacchum referat scyphus. impulit acri tum talia voce canens: 'linque Bacche, domum; sine foedatum te funere pontus expiet et referam lotos in templa dracones.' sic medios egressa nam deus et flatu non inscia gliscit anhelo. iamque senem tacitis occulerat nocte dieque Pavor fraudataque turbat Erinys. non similes iam ferre choros (semel orgia fallunt) audet, non patrios furtis accedere et fuga diversas misero quaerenda per artes. visa ratis saevae quam Thetidi solibus et canis urebat huc praecipitem silvis rapit et 'quam, genitor, patriam, quantas modo linquis inanis pube domos. pro dira lues, pro noctis acerbae exitium. talin possum te credere care parens? possum tantis retinere periclis? solvimus heu serum Furiis diva, soporiferas quae nunc trahis aequore bigas. non populos, non dite solum, non ulla parenti regna peto; patria liceat decedere terra. quando ego servato mediam genitore per urbem laeta ferar? quando hic lacrimas planctusque dixerat. ille procul trunca fugit Taurorum lucos, advenit. hic illum tristi, dea, praeficis arae ense dato; iam nemus Egeriae, iam te ciet altus ab Alba Iuppiter et soli non mitis Aricia regi. Arcem nata petit, quo iam manus horrida matrum congruerat. rauco fremitu sedere parentum natorumque locis vacuaeque in moenibus urbis iura novant; donant ut meritam, redeuntque Ecce procul validis Lemnon tendentia remis arma notant; rapitur subito regina tumultu conciliumque vocat. non illis obvia tela ferre nec infestos derat furor improbus ignes, ni Veneris saevas fregisset Mulciber iras. tunc etiam vates Phoebo dilecta Polyxo — non patriam, non certa genus, sed maxima †taetae Proteaque ambiguum Phariis se fingit ab huc rexisse vias iunctis saepe imis surgit ut auditas referens 'portum demus' ait, 'fatis haec, advenit huc Minyas; Venus ipsa volens dat corpora dum vires utero maternaque sufficit aetas.' dicta placent, portatque preces ad litora Grais Iphinoe; nec signa movent, tollitque loci Cytherea timorem. protinus ingentem procerum sub nomine taurum deicit, insuetis et iam pia munera templis reddit, et hac prima Veneris calet Ventum erat ad rupem, cuius pendentia nigris fumant saxa iugis coquiturque vaporibus aer. substitit Aesonides, hortatur causasque docens 'haec antra videtis Vulcanique' ait 'ecce domos: date vina precesque.... forsitan hoc factum taceat iam fulmen in antro: nox dabit ipsa fidem, clausae cum murmura flammae, hospes, et incussae sonitum mirabere massae.' moenia tum viresque loci veteresque parentum iactat expediunt; Tyrio vibrat torus igneus ostro. stat Thressa manus, quaecumque faces timuisse iugales credita nec dominae sanctum tetigisse cubile. iam medium post alii proceres; sacris dum vincitur extis prima fames, circum pateris it Bacchus, et omnis aula silet; dapibus coeptis mox tempora fallunt noctis et in seras durant sermonibus umbras, praecipueque ducis Hypsipyle, quae fata aut unde Haemoniae molem ratis: unius haeret adloquio et blandos paulatim colligit ignes iam non dura toris Veneri et deus ipse moras Pliada lege poli nimboso moverat astro Iuppiter aeternum volvens opus, et simul undis cuncta ruunt, unoque dei Gargaraque et maesti steterunt saevior haut alio mortales tempore gentes terror in populos Astraea Iovem terrisque relictis invocat adsiduo Saturnia sidera questu. insequitur niger et magnis cum fratribus Eurus intonat Aegaeo, tenditque ad litora pontus; et lunam quarto densam videt imbribus ortu Thespiades, longus coeptis et fluctibus arcens qui urbe sedent laeti Minyae viduisque vacantes indulgent thalamis nimbosque educere luxu nec iam velle vias, zephyrosque audire vocantes dissimulant, donec resides Tirynthius heros non tulit, ipse rati invigilans invidisse deos tantum maris aequor adortis, desertasque vota patrum. quid et ipse viris cunctantibus adsit? 'o miseri quicumque tuis accessimus actis. Phasin et Aeeten redde' ait 'Aesonide: me tecum solus in aequor rerum traxit amor, dum spes mihi sistere montes Cyaneos vigilemque alium spoliare draconem. si sedet Aegaei scopulos habitare profundi, hoc mecum Telamon peraget meus.' haec baud secus Aesonides monitis accensus amaris, quam terra iuvat, †brevis† in laevos piger angitur orbes, frena tamen dominumque velit, si Martius aures clamor et obliti rursus fragor impleat aeris. tune Argum Tiphynque vocat pelagoque praecipitat; petit ingenti clamore magister arma viros pariter sparsosque in litore remos. Exoritur novus urbe dolor planctusque per omnes et facies antiqua domos. sibi moenia linqui en iterum; et quando natorum tempora, gentem qui recolant, qui sceptra gerant? noctis opus, vidui nunc illa silentia tecti saeva magis, thalamos induere atque ipsa quoque Hypsipyle subitos per litora cursus ut vidit totaque viros decedere Lemno, ingemit et tali compellat Iasona questu: 'iamne placet primo deducere vela sereno, carius o mihi patre caput? modo saeva quierunt aequora. sic portus fugeret ratis, aspera si Plias in adversae tenuisset litore Thraces. ergo moras caelo cursumque tenentibus undis debuimus?' dixit lacrimans dona duci promit chlamydem textosque labores. illic servati genitoris conscia sacra pressit acu agmina dantque locum; viridi silva tremit; mediis refugit pater anxius umbris. pars et frondosae raptus expresserat Idae illustremque fugam pueri; mox aethere laetus adstabat mensis, accipit a Phrygio iam pocula blanda ministro. tune ensem notumque ferens insigne Thoantis 'accipe' ait, 'bellis mediaeque sim comes, Aetnaei genitor quae flammea gessit dona dei, nunc digna tuis adiungier armis. i, memor i terrae, quae vos amplexa quieto prima sinu, refer et domitis a Colchidos oris vela sic ait Haemonii labens in colla mariti. nec minus Orphea tristis Aeacide, et gemino coniunx a Castore pendet. Has inter lacrimas legitur piger uncus harenis. iam remi rapuere ratem, iam flamina portant; spumea subsequitur fugientis semita clavi. tune tenuis Lemnos transitque Threiciis arcana sacris. hic numinis ingens horror et incautis decreta piacula linguis. hanc demissa Iovi non umquam laedere fluctu audet hiems. sponte ipse deus tune asperat undas, cum vetat infidos sua litora tangere nautas. obvius at Minyas terris adytisque sacerdos excipit hospitibus reserans secreta Thyotes. hactenus in populos vates, Samothracia, dicam: missa illi sole novo laeti plenique deorum considunt transtris. iam quas praeviderat navita condebat, proraeque accesserat Imbros, et sol Thessala Dardaniis tune primum puppis harenis adpulit et fatis Sigeo litore sedit. desiliunt: pars hinc levibus candentia velis castra levat, farra, citum strictis alius de cautibus ignem ostendit foliis et sulphure pascit amico. Alcides Telamonque comes dum litora blando anfractu sinuosa legunt, vox accidit aures flebile attoniti pressere gradum vacuumque secuntur vocis iter. iam certa sonat, virgo neci quem non hominum superumque vocabat? acrius hoc instare viri succurrere certi; qualiter, implevit gemitu cum taurus avia frangentem morsu super alta leonem terga ferens, coit e sparso concita mapali agrestum manus et caeco clamore coloni. constitit Alcides, visuque enisus in alta rupe truces manicas defectaque virginis ora cernit et ad primos turgentia lumina flexus; exanimum veluti multa tamen arte coactum maeret ebur, Pariusve notas et nomina sumit cum lapis aut liquidi referunt ductor ait: 'quod, virgo, tibi nomenque genusque, quae sors illa tremens tristique oculos deiecta pudore 'non ego digna malis' inquit; 'suprema parentum dona vides, ostro scopulos auroque frequentes. nos Ili felix quondam genus, Laomedonteos fugeret Fortuna penates. principio morbi caeloque exacta sereno temperies, arsere rogis certantibus agri, cum subitus fragor et fluctus Idaea cum stabulis nemora: ecce repens consurgere ponto belua, monstrum ingens; hanc tu nec montibus nec nostro metire mari. primaeva furenti huic manus amplexus inter planctusque parentum deditur. hoc sortes, hoc corniger imperat Hammon, virgineam damnare animam sortitaque Lethen corpora; crudelis scopulis me destinat urna. verum o iam ille ades auguriis promisse et sorte deorum, iam cui candentes votivo in gramine pascit cornipedes genitor, nostrae stata dona salutis, adnue meque, precor, defectaque Pergama monstris eripe, namque potes. neque enim tam lata videbam pectora, Neptunus muros cum iungeret astris, nec tales umeros pharetramque gerebat Apollo.' auxerat haec locus et facies maestissima capti litoris et tumuli caelumque, quod incubat urbi, quale laborantis Nemees iter aut Erymanthi vidit et infectae miseratus flumina Lernae. Dat procul interea signum Neptunus, et una monstriferi mugire sinus Sigeaque pestis adglomerare fretum, cuius stellantia glauca lumina nube tremunt, atque ordine curva trisulco fulmineus cauda redit, passosque sinus illam incumbentem per mille volumina pontus prosequitur lateri adsultans, trepidisque ruentem litoribus sua cogit hiems. non fluctibus aequis nubiferi venit unda Noti, non Africus alto tantus ovat patriisque manus cum plenus habenis Orion bipedum flatu mare tollit equorum. ecce ducem placitae furiis crudescere pugnae surgentemque toris stupet immanemque paratu Aeacides pulsentque graves ut terga pharetrae. ille patrem pelagique deos suaque arma precatus insiluit scopulo, motumque e sedibus aequor horruit et celsi qualis ubi a gelidi Boreas convallibus Hebri tollitur et volucres Riphaea per ardua nubes praecipitat piceo necdum tenet omnia illa promovet ingentique umbra subit. intremere Ide inlidique rates pronaeque resurgere turres. occupat Alcides arcum totaque pharetrae nube premit. non illa magis quam sede movetur magnus Eryx, deferre velint quem vallibus imbres. iam brevis et telo volucri non utilis aer. tum vero fremitus vanique insania coepti et tacitus pudor et rursus pallescere virgo. proicit arma manu, scopulos vicinaque saxa respicit, et quantum ventis adiuta impulerit pontive fragor, concutiens a sede maris. iamque agmine toto pistris adest miseraeque inhiat iam proxima praedae. stat mediis elatus aquis recipitque ruentem Alcides saxoque prior surgentia colla obruit; hinc vastos nodosi roboris ictus congeminat, fluctus done defertur iam totis resoluta vadis; Idaeaque mater et chorus et summis ulularunt protinus e scopulis et opaca valle resurgunt pastores magnisque petunt clamoribus urbem. nuntius hinc socios Telamon vocat, ac simul ipsi horrescunt subitoque vident in sanguine puppem. nec minus in scopulos crudique cacumina saxi emicat Alcides vinclisque tenentibus aufert virgineas de rupe manus aptatque superbis arma umeris. regem inde petens superabat ovante litora tuta gradu, qualis per pascua victor ingreditur, tum colla taurus, ubi adsueti pecoris stabula alta revisit et patrium nemus Obvia cui contra longis emissa tenebris turba Phrygum Laomedon; iam maestus equos, iam debita posci dona gemit. pars aerii fastigia muri cingit et ignotis iuvenem mirantur in armis. illum torva tuens atque acri lubricus astu rex subit et patrio fatur male laetus amore: 'maxime Graiugenum, quem non Sigea petentem litora nec nostrae miserantem funera Troiae adpulit his fors ipsa locis, si vera parentem fama Iovem summique tibi genus esse Tonantis, noster ades iunctisque venis: sator unus et idem stirpis honos, quamquam longis disiungimur oris. quot mihi post lacrimas, post quanta piacula patrum serus ades, quam parva tuis iam gloria factis. verum age nunc socios fraternis moenibus infer; crastina lux biiuges stabulis ostendat apertis.' dixerat haec tacitusque dolos dirumque volutat corde nefas, clausum ut thalamis somnoque gravatum immolet et rapta ludat namque bis Herculeis deberi Pergama telis audierat. Priami sed quis iam vertere regnis fata queat? manet immotis nox †turica† et genus Aeneadum et Troiae melioris honores. 'nos' ait 'ad Scythici' Tirynthius 'ostia ponti raptat iter; mox huc vestras revehemur ad oras donaque dicta feram.' tum vero plura vocatis adnuit iam Phryges et miserae flebant discrimina Troiae. Panditur hinc totis in noctem carbasus alis litoraque et veteris Dardaniumque patrem; vigili simul omnia ludo festa vident; hinc unda, sacris hinc ignibus Ide vibrat et horrisonae respondent Gargara buxo. inde ubi iam medii tenuere silentia ponti stridentesque iuvant aurae, aequora et angustas quondam sine nomine ecce autem prima volucrem sub luce dehiscens terruit unda ratem, vittataque constitit Helle, iam Panopes Thetidisque soror, iamque aurea laeva sceptra tenens. dum sternit aquas, proceresque aspicit et placidis compellat lasona dictis: 'te quoque ab Haemoniis regna infesta domus fatisque simillima fata ferunt; iterum Aeolios spargit, et infelix Scythicum gens quaeritis amnem. vasta super tellus, longum (ne defice coeptis) aequor, hic nemus arcanum geminaeque virentibus arae stant tumulis; hic prima ferte non ego per Stygiae quod rere silentia ripae, frater, agor; frustra vacui scrutaris Averni, care, vias; neque enim scopulis me et fluctibus actam frangit hiems: celeri extemplo subiere ruentem Cymothoe Glaucusque manu; pater ipse profundi has etiam sedes, haec numine tradidit aequo regna nec Inois noster sinus invidet undis.' dixerat et maestos tranquilla sub aequora vultus cum gemitu tulit, ut patrii rediere dolores. tum pelago vina invergens dux talibus infit: 'undarum decus et gentis, Cretheia virgo, pande viam cursuque tuos age, diva, secundo', immittitque ratem mediasque intervolat urbes, qua brevibus furit aestus aquis Asiamque prementem effugit abruptis Europa immanior oris. has etiam terras consertaque gentibus arva sic pelago pulsante, reor, Neptunia quondam cuspis et adversi longus labor abscidit aevi, ut Siculum Libycumque latus, stupuitque fragore Ianus et occiduis regnator montibus Atlans. iam iuga Percotes exsuperant Pityamque Lampsacus, Ogygii sacra neque arcanis Phrygius furor invehit antris, sed suus in Venerem raptat deus. illius aras urbe super celsique vident velamina templi. rarior hinc tellus atque ingens undique caelum rursus et incipiens alium prospectus in orbem. terra sinu medio Pontum iacet inter et Hellen ceu fundo prolata maris; namque improba caecis intulit arva vadis longoque per litus agit: tenet hinc veterem confinibus oris pars Phrygiam, pars discreti iuga pinea montis. nec procul ad tenuis surgit confinia ponti urbs placidis demissa iugis; rex divitis agri Cyzicus. Haemoniae qui tum nova signa carinae ut miraturque viros dextramque amplexus et haerens incipit: 'o terris nunc primum cognita nostris Aemathiae manus et fama mihi maior imago. non tamen haec adeo semota neque ardua tellus longaque iam populis cum tales intrasse duces, tot robora cerno. nam licet hinc saevas tellus alat horrida gentes meque fremens tumido circumfluat ore Propontis, vestra fides ritusque his etiam mihi corda locis; procul effera virtus Bebrycis et Scythici procul inclementia sacri.' sic memorat laetosque rapit, simul hospita pandi tecta iubet templisque sacros largitur honores. stant gemmis auroque tori mensaeque paratu regifico centumque pares primaeva ministri corpora; pars epulas manibus, pars aurea gestant pocula bellorum casus expressa recentum. atque ea prima duci porgens carchesia Graio Cyzicus 'hic portus' inquit 'mihi territat hostis, has acies sub nocte refert, haec versa Pelasgum terga vides, meus hic ratibus qui pascitur ignis.' subicit adferat cunctaque se ratibus fundat manus: arma videbis hospita nec post hanc ultra tibi proelia noctem.' sic ait basque inter variis nox plurima dictis rapta vices nec non simili lux postera tractu.