Tertia iam gelidas Tithonia solverat umbras exueratque polum; it tectis Argoa manus, simul urbe profusi Aenidae dant Bithyno Phrygiove satum, sed quem sua noto colle per angustae Lesbos freta suggerit Helles. ipse agit Aesonidae iunctos ad litora gressus Cyzicus abscessu lacrimans muneribus primas quas dabat et picto Clite tum galeam et patriae telum insuperabile dextrae addidit: ipse ducis pateras frena capit manibusque datis iunxere nepotes. Tu pande virum; tibi nosse animos rerumque vias. cur talia passus arma, quid hospitiis iunctas concurrere dextras Iuppiter? unde tubae nocturnaque movit Erinys? Dindyma dum volucri quatit asper equo silvasque fatigat Cyzicus, ingenti praedae deceptus amore adsuetum Phrygias dominam vectare per urbes oppressit et nunc ille iubas captivaque postibus ora imposuit, spolium infelix divaeque pudendum. quae postquam Haemoniam tantae non immemor irae aerisono de monte ratem praefixaque regum scuta videt, nova monstra viro, nova funera volvit, ut socias in nocte manus utque impia bella conserat et saevis erroribus implicet urbem. Nox erat et leni canebant aequora sulco, et iam prona leves spargebant sidera somnos. aura vehit; religant tonsas veloque Procnesson et te iam spumosumque legunt fracta Scylaceon ab ipse diem longe solisque cubilia Tiphys consulit, ipse ratem vento stellisque ministrat. atque ilium non ante sopor luctamine tanto lenit agens dextera, demittitque turbine flectit iter portuque refertur amico. Ut notis adlapsa vadis, dant aethere longa signa tubae, vox et mediis emissa tenebris: 'hostis habet portus, soliti rediere Pelasgi.' rupta quies; deus ancipitem lymphaverat urbem Mygdoniae Pan iussa Pan nemorum bellique potens, quem lucis ab horis antra tenent; patet ad saetigerum latus et torvae coma sibila vox omnes super una tubas, qua conus et enses, qua trepidis auriga rotis nocturnaque muris claustra cadunt; talesque metus non Martia cassis Eumenidumque comae, non tristis ab aethere Gorgo sparserit aut tantis aciem raptaverit umbris. ludus et ille deo, pavidum praesepibus aufert cum pecus et profugi sternunt dumeta iuvenci. Ilicet ad regem clamor ruit. exilit altis somnia dira toris simulacraque pallida linquens Cyzicus. ecce super foribus Bellona reclusis nuda latus passuque movens orichalca sonoro adstitit et triplici pulsans fastigia crista inde ciere ille deam et fatis qualis in Alciden et Thesea nube meri geminam Pholoen maioraque cernens astra ruit, qualisve redit venatibus actis lustra pater Triviamque canens umeroque Learchum advehit, at miserae declinant lumina Thebae. iamque adeo nec porta ducem nec pone moratur excubias sortita manus, quae prima furenti advolat; hinc alii subeunt, ut proxima quaeque intremuit domus et motus accepit inanes. At Minyas anceps fixit pavor; aegra virorum corda labant, nec quae regio aut discrimina cernunt, cur galeae donec et hasta volans immani insonuit monuitque ratem rapere obvia caeca arma manu. princeps galeam constringit Iason vociferans: 'primam bane nati, pater, accipe pugnam vosque, viri, optatos huc adfore credite Colchos.' Bistonas in medios ceu Martius exilit astris currus, ubi ingentes animae clamorque tubaeque sanguineae occupat arva furens; sequitur vis omnis Achivum. adglomerant latera, et densis thoracibus horrens stat manus, aegisono quam nec fera pectore dispulerit nec dextra Iovis Terrorque Pavorque, Martis equi. sic contextis umbonibus urgent, caeruleo veluti cum Iuppiter agmine nubem constituit: certant zephyri frustraque rigentem pulsat utrimque notus; pendent mortalia longo corda metu, Hine manus infelix clamore saxa facesque fert sonitus immota phalanx irasque retentant, congeries dum prima fluat. stellantia tegmina et ingentem Corythi notat Eurytus umbram. restitit ille gradu seseque a lumine ferri sustinuit, praeceps subitum ceu pastor ad amnem, spumantem at 'opperiar manibusque dari quem comminus optem; quo steteris moriere loco.' subit ilia Olenii; aequora purpuream singultibus expulit hastam. ac velut in medio rupes latet horrida ponto, quam super ignari numquam rexere magistri praecipites impune rates, sic agmine caeco incurrit strictis manus ensibus. occubat et Cotys et Pyrno melior genitore Bienor. At urbs agitur. Genyso coniunx amoverat arma; ast illi subitus ventis vivoque reluxit torre linquit et undantes mensas infectaque pernox sacra Medon; chlamys imbelli circumvenit ostro torta manum, strictoque vias praefulgurat ense. talis in arma ruit, nec vina dapesque remota, statque loco torus, †in quo omen† mansere inde vagi nec tela modis nec casibus isdem conseruere manum et longe ecce gravem nodis pinguique bitumine quassans lampada turbata Phlegyas decurrit ille leves de more manus aciemque Pelasgum per noctem remeasse ratus saepe sibi vano Thamyrim arduus et late fumanti nube coruscus; quantus ubi immenso prospexit ab aethere Typhon igne simul ventisque rubens, quem Iuppiter alte crine tenet; trepidant diro sub lumine tollitur hinc tentoque pectore certa regens adversa spicula flamma: per piceos accensa globos et pectus harundo per medium contenta fugit; ruit ille comanti ore facem Ambrosium Peleus, ingentem Ancaeus Echeclum sternit et elatae propius succedere dextrae Telecoonta sinit †delicataque† disiecit cervice tenus. simul aspera victor cingula sublustri vibrantia detrahit umbra, 'has, precor, exuvias et opima cadavera' Nestor 'linquite' ait: 'ferro potius mihi dextera, ferro navet opus', prensumque manu detruncat Amastrum 145 diversasque simul socios admonuit. pergunt rupta testudine fusi, qua tenebrae campique ferunt. gravis invenit Ochum Phlias ipse super vultus taboque natantia dux campi Martisque potens, ut caeca profundo currit hiems, Zelyn et Bronten semineces: Glaucum sequitur Glaucumque ruentem occupat et iugulo vulnus molitur aperto. ille manu contra telum tenet ultima frustra verba ciens fixamque videt decrescere cornum. hinc Halyn, Protin et Dorcea, qui dulci festis adsistere pectine Bistoniae magnum post ausus alumnum. nec pharetram aut acres ultra Tirynthius arcus exercet, socia sed disicit ac veluti magna iuvenum cum densa securi silva labat cuneisque iamque abies piceaeque ruunt, sic dura sub ictu ossa virum malaeque sonant albet ager. levis ante pedes subsederat †Hidmon; occupat os barbamque viri clavamque intonat 'occumbes' donum ingens semperque tuis mirabile fatum.' horruit ille cadens nomenque agnovit amicum primus et ignaris dirum scelus attulit umbris. nee tibi Thessalicos tune profuit, Ornyte, reges hospitiis aut mente moras fovisse et laribus oblatumque ferit, galeam cristasque rubentes, heu tua attonitus, Crenaee, parens. en frigidus orbes purpureos iam somnus obit, iam candor et anni deficiunt vitaque fugit decus omne soluta: desere nune nemus et Nympharum durus amores. at diversa Sagen tum primum puer ausus Hylas (spes maxima bellis pulcher prostravitque virum celeri per pectora telo. Accessere (nefas) tenebris fallacibus acti Tyndaridae in sese: Castor prius ibat in ictus nescius; ast illos nova lux subitusque diremit frontis apex. tum Castor Ityn, qua caerulus ambit balteus et gemini committunt ora dracones, frater Hagen Thapsumque securigerumque Nealcen transigit et Canthi pallentem vulnere Cydrum. torserat hic totis conisus viribus hastam venatori Erymo, brevis hanc sed fata prodidit et piceo comitem miserata refulsit Luna polo; cessere iubae, raptumque per auras vulnus, et extrema sonuit cita cuspide cassis. Nisaeum Telamon et Ophelten vana sonantem per clipei cedentis opus cratemque qua stomachi secreta, ferit laetusque profatur: 'di, precor, hunc regem aut aeque delegerit alta fors mihi gente satum, magnusque et flebilis urbi conciderit.' super addit Aren fratremque Melanthum Phoceaque Oleniden, Lelegum regis amicitiam et famuli propioris honores — qua patiens non arte — tulit. nox alta cadentum ingentes resonat ut magis Inarime, magis ut mugitor anhelat Vesvius, sic pugnae crebrescit astra loco, lentis Perge age Tartareae mecum semel omnia Musa, sequi. trepidam Phaethon adflavit ab alto Tisiphonen, graviorque locos iam luce propinqua umbra premit; non signa virum, non funera cernunt, et rabie magis ora calent. vos prodite, Eumenidum noctisque globos, vatique patescat armorum fragor et tepidi singultibus agri labentum atque acti Minyis per litora manes. Cyzicus hic aciem vanis discursibus implet fata trahens; iam pulsa sibi cessisse Pelasgum agmina, iam passim vacuos disiecta per agros credit ovans: tales habitus, ira deum. fundo veluti cum Coeus in imo vincla lovis fractoque trahens adamante catenas Saturnum Tityumque vocat spemque aetheris amens concipit, ast ilium fluviis et nocte remensa Eumenidum canis et sparsae iuba reppulit hydrae. saevit acerba fremens tardumque a moenibus agmen increpitat: 'numquamne dolor virtusque nil ausas sine rege manus? at barbara buxus si vocet et motis ululantia Dindyma sacris, tune ensis placeatque furor, modo tela sacerdos porrigat et iussa sanguis exuberet ulna.' talibus insultans iamdudum numine divae deficit, infracti languescunt frigore corda pavent, audit fremitus irasque leonum cornuaque et motas videt inter nubila turres. tune gravis et certo tendens stridore per umbram Aesonii venit hasta ducis latumque sub imo pectore rumpit iter. quam nunc incognita vellet lustra sibi nullosque datos venatibus annos. talia magnanimi diverso turbine fundunt tela explorant; prensant socios vocemque reposcunt. quod si tanta lues exstinctum genus et solas per moenia matres vidisset stratamque dies in litore gentem. Tum pater omnipotens tempus iam rege perempto flectere fata ratus miserasque abrumpere pugnas, supremam celeravit intonuit, quem Nocte satae, Armipotens: tunc porta trucis coit infera belli. continuo dant terga metu versique diffugiunt, quae sola salus; nec terga ruentum mens Minyis conversa sequi: stetit anxia virtus. ecce autem primo orta dies notaeque (nefas) albescere turres. 'di maris' attonito conclamat ab agmine Tiphys, 'ut mea fatali damnastis pectora somno. heu socii quantis complerunt litora monstris.' illi autem neque adhuc gemitus neque conscia facti ora levant; tenet exsangues rigor horridus artus; ceu pavet ad crines et tristia Pentheos ora Thyias, ubi impulsae iam se deus agmine matris abstulit et caesi vanescunt cornua tauri. nec minus effusi grandaevum ad litora vulgus, ut socias videre manus, dare versa retrorsus terga metu. dextram tendens proclamat Iason 'quos procubuisse magis. deus haec, deus asper utrisque implicuit. sumus en cur etiam flammas Tum super exsangues confertae praecipiti plangore ruunt; agnoscit in alta strage it pars tenuis flatus et adhuc stridentia prensant volnera, pars sera componunt lumina dextra. at vero in mediis exsangui rege reperto aggeribus, tristi sileant ceu cetera planctu, sic famulum matrumque dolor, sic omnis ad unum versa manus. circa lacrimis ac mentibus aegri stant Minyae deflentque nefas et cuspidis ictus Aesoniae sortemque ducis solantur acerbam. ille ubi concretes pingui iam sanguine crines pallentesque genas infractaque pectore caro tela ingemit atque artus fatur complexus amicos: 'te tamen ignarum tanti, nox habet et nullo testantem foedera questu: at mihi luctificum venit iubar. hic colloquiis, cui me hospitio Fortuna revexit? exstinguine mea (fatis id speravi te posse manu? talisve reliqui has ego, amice, domos? quod si iam bella manebant et placitum hoc superis, nonne haec mea iustius essent funera? meque tuus sine nec Clarii nunc antra dei quercusque Tonantis arguerem. talesne acies, talesne triumphos sorte dabant? tantumque nefas mens conscia vatum conticuit, patriae exitium crudele senectae et tot acerba canens? heu divis visa sinistris regna mihi. quinam reditus? quae me hospita tellus accipiet? quae non primis prohibebit invidere dei, ne Phasidis arva remoti et Scythicas populatus opes litora neve tuos irem tune ultor in hostes. fas tamen est conferre genas, fas iungere tecum pectora et exsangues miscere amplexibus artus. vos age funereas ad litora volvite silvas et socios lustrate rogos; date debita caesis munera, Parte alia Clite laceras super ora mariti fusa comas misera in planctus vocat agmina matrum fatur et haec: 'primis coniunx ereptus in annis cuncta trahis; necdum suboles nec gaudia de te ulla mihi, quis maesta tuos nunc, optime, casus perpeterer tenui luctum solamine fallens. Mygdonis natales occidit arcana genetrix absumpta sagitta: tu, mihi qui coniunx pariter fraterque parensque solus et a prima fueras spes una iuventa, deseris heu, totamque deus simul impulit urbem. ast ego non media te saltem, tendentem mihi morte manus aut ulla monentis verba tuli; quin te heu talem tantique metus secura recepi.' illam vix gemino erigit haerentem compressaque colla trahentem. Interea innumeras nudatis montibus urgent certatim decorantque pyras et corpora summa locant. vadit sonipes cervice remissa, venatrix nec turba canum pecudumque morantur funereae, quae fortuna fuit. medio rex aggere longe eminet; hunc crebris quatiens singultibus ora adlevat Aesonides celsoque reponit in ostro. dat pictas quas rapuit telis festina Hypsipyle; galeam dilectaque cingula regi inicit. ille suam vultus conversus ad urbem sceptra manu veterum retinet gestamen avorum. nam quia nec proles alius nec denique sanguis, ipse decus regnique refert insigne parenti. inde ter armatos Minyis referentibus concussi tremuere rogi, ter inhorruit aether luctificum clangente tuba; iecere supremo tum solvitur, et celsis conlucent aequora flammis. scilicet haec illo iuvenem populosque manebant tempore, Peliacis caderet cum montibus arbor; hoc volucrumque minae praesagaque fulmina longo acta mari tulerant. sed quis non prima refellat monstra deum longosque sibi non auguret annos? iamque solutus honos cineri, iam passibus aegris dilapsae cum prole nurus, tandemque quiescunt dissona pervigili planctu vada, qualiter arctos ad patrias Memphis et aprici statio silet annua Nili. At non inde dies nec quae magis nox Minyas tanta caesorum bis zephyri iam vela vocant: fiducia maestis nulla viris, aegra adsiduo mens carpitur necdum omnes lacrimas atque omnia reddita caesis iusta putant; patria ex oculis acerque pulsus amor segnique iuvat frigescere luctu. ipse etiam Aesonides, quamquam tristissima rerum castiganda duci vultuque premenda sereno, dulcibus indulget lacrimis aperitque dolorem. tum secreta trahens Phoebeum ad litora Mopsum 'quaenam' ait 'ista lues, aut quae sententia divum? decretusne venit fato pavor, an sibi corda moras? cur angimur? aut pariet quemnam haec ignavia finem?' 'Dicam' ait 'ac penitus causas labemque docebo' Mopsus, et astra tuens 'non si mortalia membra sortitusque breves et parvi tempora fati perpetimur, socius superi quondam ignis Olympi, fas ideo miseere neces ferroque morantes exigere quippe nec in ventos nec in ultima solvimur ossa: ira manet duratque dolor. cum deinde tremendi ad solium venere Iovis questuque nefandam edocuere necem, patet ollis ianua leti atque iterum remeare licet; comes una sororum additur et pariter terras atque aequora lustrant. quisque suos sontes inimicaque pectora poenis implicat et varia meritos formidine pulsant. at quibus invito si fors saeva tulit miseros, sed proxima culpae, hos variis mens ipsa modis agit, et sua carpunt facta viros: resides et iam nil amplius ausi in lacrimas humilesque metus aegramque fatiscunt segnitiem, quos ecce vides. sed nostra requiret cura viam. memori iam pridem cognita vati est procul ad Stygiae devexa silentia noctis Cimmerium domus caeruleo tenebrosa situ, quo flammea numquam Sol iuga sidereos nec mittit Iuppiter annos. stant tacitae horret acerna subter et vasta metu et subitae post longa silentia voces. ensifer hic atraque sedens in veste Celaeneus insontes errore luit culpamque remittens carmina turbatos volvit placantia manes. ille mihi quae danda forent prodidit, ille volens Erebum terrasque retexit. ergo ubi puniceas oriens accenderit tu socios adhibe bina deis; me iam coetus accedere vestros haut fas interea, donec lustralia pernox vota fero. movet en gelidos Latonia currus: flecte gradum, placitis Iamque sopor mediis tellurem presserat horis et circum tacito volitabant somnia mundo, cum vigil arcani speculatus tempora sacri Ampycides petit adversis Aesepia flumina et aequoreas pariter decurrit ad undas. hic sale purpureo vivaque nitentia lympha membra novat seque horrificis tempora tum vittis et supplice castus oliva implicat et stricto designat litora ferro; circum humiles aras ignotaque nomina divum instituit silvaque super contristat opaca, utque metum numenque loco sacramque quietem addidit, ardenti nitidum iubar evocat alto. Atque Argoa manus variis insignis in armis ibat agens lectas aurata fronte bidentes. Delius hic longe candenti veste sacerdos occurrit ramoque vocat; iamque ipse recenti stat tumulo placida transmittens agmina lauro. ducit et ad fluvios ac vincula prima pedum glaucasque imperat, hinc alte Phoebi surgentis ad orbem ferre manus totisque simul procumbere campis. tune piceae mactantur oves, prosectaque partim pectora, per medios partem gerit obvius Idmon. ter tacitos egere gradus, ter tristia tangens arma simul vestesque virum lustramina ponto pone iacit; rapidis adolentur cetera flammis. quin etiam truncas nemorum rite locat quercus simulataque subligat arma. huc Stygias transire minas iramque severi sanguinis, his orat vigiles incumbere curas atque ita lustrifico cantu vocat: 'ite, perempti, ac memores abolete minas; sit Stygiae iam sedis amor; procul agmine nostro et procul este mari cunctisque absistite bellis. vos ego nec Graias umquam contendere ad urbes nec triviis ululare velim, pecorique satisque nullae ideo pestes nee luctifer ingruat nec populi nostrive luant ea dixerat, et summas frondentibus intulit aris libavitque dapes, placidi quas protinus angues, umbrarum famuli, linguis rapuere coruscis. Continuo puppem petere et considere transtris imperat Ampycides nee visum vertere terrae: exciderint quae gesta manu, quae debita fatis. illi alacres pars arma locant, pars ardua raptis insternunt tabulata toris oriturque trementum remorum sonus et laetae concordia vocis. Iuppiter urgentem ceu summa Ceraunia nubem cum pepulit movitque et nemora et scopuli nitidusque reducitur aether, sic animi rediere viris, iamque ipse magister nutat ab arce ratis remisque obsistere tendit. instaurant primi certamina liber amictu Eurytus et dictis Talai inde alii increpitant atque aequora pectore tollunt. par gemitu pulsuque labor, versumque vicissim mittitur in puppem remo mare. laetus Alcides 'quisnam hos vocat in certamina fluctus?' dixit et intortis adsurgens arduus undis percussit subito deceptum fragmine pectus, atque in terga ruens Talaum fortemque Eriboten et longe tantae securum Amphiona molis obruit inque tuo posuit caput, Iphite, transtro. Iam summas caeli Phoebus candentior vicerat et longas tardior hine cessante viro quae litora quosque dabat densa trabe Mysia montes advehitur. petit excelsas Tirynthius ornos; haeret Hylas lateri passusque Ilium ubi Iuno poli summo de vertice puppem deseruisse videt, tempus rata diva nocendi Pallada consortem curis cursusque regentem, nequa inde inceptis fieret mora, fallere prima molitur caroque dolis avertere fratri. tum sic adloquitur: 'procerum vi pulsus iniqua germanique manu (repetis, barbaricas iam movit opes Hyrcanaque signa. Aeetes contra thalamis et virgine pacta conciliate reges Scythicos, primusque coacta advehit Albana Styrus gener agmina porta. bellum ingens, atque ipse citis Gradivus habenis fundit equos. viden Arctoo de cardine tollat se nubes atque aequore corripe prima vias; finem cum Phasidis alti transierit Perses aciemque coepta refer paulumque (nefas) consiliis atque arte tua. sponde adfore reges dis genitos, quis arma volens, quis agmina iungat.' at virgo, quamquam insidias aestusque sentiat et blandos quaerentem fingere vultus, obsequitur tamen et iussas petit ocius oras. Ingemuit Iuno tandemque silentia rumpit: 'en labor, en odiis caput quam Nemeen tot fessa minis, quae †belua† experiar? Phrygiis ultro concurrere monstris nempe virum et †pulchro† vidimus. en ego nunc regum soror — et mihi gentis ullus honos? iam tum indecores primitiae debueram nullos iuveni iam quaerere casus victa nec ad tales forsan verum animis insiste tuis actumque........ tende, pudor; mox et Furias Ditemque movebo.' haec ait et respicit ac pulchro venantes agmine Nymphas, undarum nemorumque decus. levis omnibus arcus et manicae virides et stricta myrtus habena, summo palla genu, tenui vagus innatat umbra crinis ad obscurae decurrens cingula mammae. ipsa citatarum tellus pede plausa sororum personat et teneris summittit gramina plantis. e quibus Herculeo Dryope percussa fragore, cum fugerent iam tela ferae, processerat ultra turbatum visura nemus, fontemque petebat rursus et attonitos referebat ab Hercule vultus. hanc delapsa polo piceaeque adclinis opacae Iuno vocat prensaque manu sic blanda 'quem tibi coniugio tot dedignata dicavi Nympha procos, en Haemonia clarus Hylas, saltusque tuos fontesque pererrat. vidistis cum domitas acies et Eoi fercula duceret ac rursus thiasos et sacra moventem. hunc tibi vel posito venantem pectine Phoebum crede dari. quae spes Nymphis aufertur Achaeis, praereptum quanto proles audiet et flavi quam tristis nata Lycormae.' sic ait et celerem frondosa per avia cervum suscitat ac iuveni sublimem cornibus offert. ille animos tardusque fugae longumque resistens sollicitat suadetque pari contendere cursu. credit Hylas praedaeque ferox ardore propinquae insequitur; simul Alcides hortatibus urget prospiciens; iamque ex oculis aufertur uterque, cum puerum instantem quadripes fessaque minantem tela manu procul ad nitidi spiracula fontis ducit et intactas levis ipse superfugit undas. hoc pueri spes lusa amplius; utque artus et concita pectora sudor diluerat, gratos avidus procumbit ad amnes. stagna vaga sic luce micant, ubi Cynthia caelo prospicit aut medii transit rota candida Phoebi: tale iubar diffundit aquis; nil umbra comaeque turbavitque sonus surgentis ad oscula Nymphae. illa avidas iniecta manus heu sera cientem auxilia et magni referentem nomen amici detrahit; adiutae prono nam pondere vires. Iam pater umbrosis Tirynthius arcibus ornum depulerat magnoque iugi stridore terga super fulvi porrexerat horrida monstri litora curva petens; alio nam calle reversum credit Hylan captaque dapes auxisse sed neque apud socios structasque in litore mensas unanimum videt aeger Hylan nec longius acrem intendens aciem. varios hinc excitat aestus nube mali percussus quis tales impune moras casusve laborve attulerit. densam interea iam maiore metu; tum vero et pallor et amens cum piceo sudore rigor. ceu pectora nautis congelat hiberni vultus Iovis agricolisve, cum coit umbra minax, comitis sic adficit error Alciden saevaeque monet meminisse novercae. continuo, volucri ceu pectora tactus asilo emicuit Calabris taurus per confraga saeptis obvia quaeque ruens, tali se concitat ardens in iuga senta fuga. pavet omnis conscia late silva, pavent montes, luctu succensus acerbo quid struat Alcides tantaque quid ille, velut refugi quem contigit lancea sanguineus vasto leo murmure fertur frangit et absentem vacuis sub dentibus hostem, sic furiis accensa gerens Tirynthius ora fertur et intento decurrit montibus arcu. heu miserae quibus ille feris, immeritis per lustra viris. volat ordine nullo cuncta petens: nunc ad ripas deiectaque saxis flumina, nunc notas nemorum procurrit rursus Hylan et rursus Hylan per longa reclamat avia: responsant silvae et vaga certat imago. At sociis immota fides austrisque secundis certa: morae est grata rudimenta), Herculeo sub nomine pendent. illum omnes lacrimis maestisque reposcere votis incertique metu nunc longas litore voces spargere nunc seris ostendere noctibus ignes. ipse vel excelsi cum densa silentia montis strata vel oblatis ductor videt aequora ventis, stat lacrimans magnoque viri cunctatur amore. illius incessus habilemque ad terga pharetram, illum inter proceres maestaeque silentia mensae quaerit inops quondam ingenti comprensa trahentem vina manu et durae Nec minus interea crudelis iapyga Iuno adsidue movet et primis cum solibus offert. iamque morae impatiens cunctantes increpat ausus Tiphys et oblato monet ergo animum flexus dictis instantis Iason concedit sociosque simul sic fatur ad omnes: 'o utinam, Scythicis struerem cum funera terris, vox mihi mentitas tulerit Parnasia sortes, agmine de tanto socium qui maximus armis adforet, hune Iovis imperils fatoque teneri ante procellosum scopulis errantibus aequor: nee tum fama viri nec certior verum agite et, dubiis variant quia consulite pergite et inceptos mecum revocate labores, seu pluris quaesivisse iugis, pretium haut leve temporis acti.' dixerat; at orat inire vias: unum tanto afore coetu, nec minus in sese generis dextrasque potentes esse ferunt. tali mentem pars maxima flatu erigit et vana gliscunt praecordia lingua: saltibus ut mediis tum demum laeta reducit cerva gregem, tum gestit aper reboatque superbis comminus ursa lupis, cum sese Martia tigris abstulit aut curvo tacitus leo condidit antro. at plus ingenti Telamon iam fluctuat ira cum fremitu, saevisque serens modo insequitur magnoque implorat idem orans prensatque viros demissaque haeret ad ora ducis: nil se super Hercule fari sed socio quocumque, gemens quamquam aspera fama iam loca iamque feras non alium contra Alciden, non pectora tanta posse dari. rursum instimulat ducitque faventes magnanimus Calydone satus, potioribus ille deteriora fovens semperque inversa tueri durus et haud ullis umquam superabilis aequis rectorumve memor. 'non Herculis' inquit 'adempti, sed tuus in seros haec nostra silentia questus traxit honor, dum iura dares, dum tempora fandi. septimus hie celsis descendit iamque ratem Scythicis forsan statuisset in oris; nos patriae immemores, maneant ceu nulla revectos gaudia, sed duro saevae ad medium cunctamur iter. si finibus ullis has tolerare moras et inania tempora possem, regna hodie et dulcem sceptris Calydona tenerem laetus opum pacisque meae, tutusque quis genitor materque locis. quid deside terra haeremus? vacuos cur lassant tu comitem Alciden ad Phasidis amplius arva adfore, non ea pax Iuno sui. nova Tartareo fors semine monstra atque iterum Inachiis iam nuntius urget ab Argis. non datur haec magni proles Iovis; at tibi Pollux stirpe pares Castorque manent, at cetera divum progenies, nec parva mihi fiducia gentis. †et ego et† quocumque voces, †qua tegmina† plura metam; tibi dicta manus, tibi quidquid sanguine erit, iamque hinc operum quae maxima posco. scilicet in solis profugi stetit Herculis armis nostra salus; nempe ora aeque mortalia cuncti ecce gerunt; ibant ille vel insano iamdudum turbidus aestu vel parta iam laude tumens consortia famae despicit ac nostris ferri comes abnuit actis. vos, quibus et virtus et spes in limine primo, tendite, dum rerum patiens calor et rude membris robur inest; nec enim solis sit satis et tota pelagus lustrasse iuventa. spes mihi quae tali esse fuit; quiscumque virum perquirere silvis egit amor; loca vociferans non ulla reliqui. nunc quoque, dum vario nutat sententia motu, cernere devexis redeuntem montibus opto. sat lacrimis comitique datum, crede vel in mediae raptum tibi sanguine pugnae.' Talibus Oenides urget; simul incita dictis heroum manus. ante omnes Argoa iubebat vincla rapi Calais. furias miratur ovantum Aeacides, multusque viri cunctantia corda fert dolor, an sese comitem tam tristibus actis abneget et celsi maerens petat ardua montis. non tamen et gemitus et inanes desinit iras fundere. 'quis terris pro Iuppiter' inquit 'Achaeis iste dies, saevi capient quae gaudia Colchi. non hi tum flatus, non ista superbia dictis, litore cum patrio, cunctus ad Alciden versus favor: ipse iuvaret, ipse ducis curas meritosque subiret honores. iamne animis, iam gente pares, atque inclita vulgi dextera? nulla fides, nulli super Hercule fletus? nunc Porthaonides, nunc dux mihi Thracia proles?, aspera nunc pavidos contra ruit agna leones? bane ego magnanimi spolium Didymaonis hastam, quae neque iam frondes virides nee proferet umbras, ut semel est evulsa fida ministeria et duras obit horrida pugnas, testor et hoc omni, ductor, tibi numine firmo: saepe metu, saepe in tenui discrimine rerum Herculeas iam serus opes spretique vocabis arma viri, Talibus Aeacides socios terroribus inlacrimat multaque comas deformat harena. fata trahunt, raptusque virum certamine ductor ibat et optenta mulcebat lumina palla. hie vero ingenti repetuntur pectora luctu, ut socii sedere locis nullaeque leonis exuviae tantique vocant flet pius Aeacides, maerent Poeantia corda, ingemit et dulci frater cum Castore Pollux. omnis adhuc vocat Alciden fugiente carina, omnis Hylan, medio pereuntia nomina ponto. Dat procul interea toto Phorcys et immanes intorto murice phocas contrahit antra petens; simul et Massylus et una Lyctius et Calabris redit armentarius arvis. ilicet extremi nox litore Solis Hiberas condidit alta domos et sidera sustulit axis. flumina conticuere, tacet cum flatibus Amphitryoniades nec quae nova lustra requirat, nec quo temptet iter, comitis nec fata parenti quae referat, videt, aut socios qua mente revisat. urit amor, solisque negat decedere non aliter gemitu terga dedit; pervigilant castella metu; dolor adtrahit orbes interea et misero manat iuba sordida luctu.