At trepidam in thalamis et iam sua facta paventem Colchida circa omnes pariter furiaeque minaeque patris habent; nec caerulei timor aequoris ultra, nec miserae terra ulla procul; quascumque per undas ferre fugam, quamcumque cupit iam scandere puppem ultima virgineis tunc flens dedit oscula vittis, quosque fugit complexa toros crinemque genasque ante †peranti† atque haec impresso gemuit miseranda cubili: 'o mihi si profugae genitor nunc ille amplexus, Aeeta, dares fletusque videres ecce meos. ne crede, pater, non carior ille est, quem sequimur; tumidis utinam simul obruar undis. tu, precor, haec longa placidus mox sceptra senecta tuta geras, meliorque tibi sit cetera proles.' dixit et Haemonio numquam spernenda marito condita letiferis promit virgineosque sinus ipsumque monile venenis implicat ac saevum super omnibus addidit ensem. inde velut torto Furiarum erecta prosilit, attonito qualis pede prosilit Ino in freta nec parvi meminit conterrita nati, quem tenet; extremum coniunx ferit inritus Isthmon. Iam prior in lucos curis venerat et nemoris sacra se nocte tegebat, tum quoque siderea clarus procul ora iuventa. qualis adhuc sparsis comitum per lustra catervis Latmius aestiva residet venator in umbra, dignus amore deae, velatis cornibus et iam Luna venit: roseo talis per nubila ductor implet honore nemus talemque exspectat amantem. ecce autem pavidae virgo de more columbae, quae super ingenti circumdata praepetis umbra in quemcumque tremens hominem cadit, haut secus illa acta excepit blandoque prior sic ore locutus: 'o decus in nostros magnum ventura penates solaque causa reperta duci, mihi iam vellera, teque meae satis verum age et hoc etiam, quando potes, adice tantis muneribus terga referre sumus; socios ea gloria tangit.' sic ait et primis supplex dedit oscula palmis. Contra virgo novis iterum singultibus orsa est: 'linquo domos patrias te propter opesque meorum; nec iam nunc regina loquor sceptrisque relictis vota sequor: serva hanc profugae, prior ipse dedisti quam (scis nempe) fidem. di nostris vocibus adsunt, sidera et haec te meque vident. tecum aequora, tecum experiar quascumque vias, modo nequis abactam huc referat me forte dies oculisque ingerar; hoc superos, Haec ait atque furens rapido per devia passu tollitur. ille haeret comes et miseratur euntem, cum subito ingentem media inter nubila flammam conspicit et saeva vibrantes luce tenebras. 'quis rubor iste poli? quod tam lugubre refulsit sidus?' ait. reddit trepido cui talia virgo: ipsius en oculos et lumina torva draconis aspicis; ille suis haec vibrat fulgura cristis: me patiens ceu solet, et blanda poscit me pabula lingua. dic age nunc, utrum vigilanti hostemque videnti exuvias auferre velis, an lumina somno mergimus ille silet: tantus Iamque manus Colchis crinemque intenderat astris, carmina barbarico fundens pede, teque ciebat, Somne pater: 'Somne omnipotens, te Colchis orbe voco inque unum iubeo nunc ire draconem, quae freta saepe tuo domui, quae nubila cornu fulminaque nunc age maior ades fratrique simillime Leto. te quoque, Phrixeae pecudis fidissime custos, tempus ab hac oculos quem metuis me adstante ipsa nemus; longum interea tu pone laborem.' ille haut Aeolio discedere fessus ab auro nec dare permissae, quamvis iuvet, sustinet; ac primi percussus nube soporis horruit et dulces excussit ab arbore contra Tartareis Colchis spumare venenis cunctaque Lethaei quassare silentia rami perstat et adverso luctantia lumina cantu obruit vim Stygiam, ardentes donee sopor occupet iras. iamque altae cecidere iubae, nutatque coactum iam caput atque ingens extra sua vellera cervix, ceu refluens Padus aut septem proiectus in amnes Nilus et Hesperium veniens Alpheos in orbem. ipsa caput cari postquam Medea draconis vidit humi, fusis circum proiecta lacertis seque suumque 'non ego te sera talem sub nocte videbam sacra ferens epulasque tibi, nee talis hianti mella quam gravida nunc mole iaces, quam segnis inertem flatus habet; nec te saltem, miserande, peremi. heu vellera, nulla tua fulgentia dona sub umbra. cede adeo inque aliis senium nunc digere immemor, oro, mei, nec me tua sibila toto exagitent infesta mari. sed tu quoque cunctas, Aesonide, dimitte velleribus. patrios exstinxi noxia tauros; terrigenas in fata corpus habes, iamque omne nefas, iam, spero, peregi.' quaerenti tunc deinde viam, qua se arduus heros ferret ad aurigerae scande age et adverso gressus' ait 'imprime dorso.' nec mora fit. dictis fidens Cretheia proles calcat et aeriam quamvis perfertur ad ornum, cuius adhuc rutilam servabant bracchia pellem, nubibus accensis similem aut cum veste recincta labitur ardenti Thaumantias obvia Phoebo. corripit optatum decus extremumque laborem Aesonides, longosque sibi gestata per annos Phrixeae monumenta fugae vix reddidit arbor cum gemitu, tristesque super coiere tenebrae. egressi relegunt campos et fluminis ora summa petunt. micat omnis ager, villisque sidereis totos pellem nunc fundit in artus, nunc in colla refert, nunc implicat ille sinistrae. talis ab Inachiis Nemeae Tirynthius antris ibat, adhuc aptans ut vero sociis, qui tunc praedicta tenebant ostia, per longas apparuit aureus umbras, clamor ab promovet ad primas iuveni ratis praecipites agit terga prius; mox attonita insilit ac rapta victor consistit in hasta. Interea patrias saevus venit horror ad aures fata domus luctumque ferens. fraudemque fugamque virginis.hinc subitis †inflexit† urbs etiam mox tota colt, volat ipse immemor Aeetes, complentur litora bello nequiquam; fugit immissis nam puppis habenis Mater adhuc ambas tendebat in aequora palmas et soror atque omnes aliae matresque nurusque Colchides aequalesque tibi, Medea, puellae. extat sola parens impletque ululatibus auras. 'siste fugam, medio refer huc ex aequore puppem, nata, omnis et iratus nondum pater; haec tua tellus sceptraque. quid terris solam te credis Achaeis? quis locus Inachias inter tibi, barbara, natas? istane vota hunc petii grandaeva diem? vellem unguibus uncis ut volucris possem praedonis in ipsius ora ire ratemque supra claroque reposcere cantu quam genui. Albano fuit haec promissa tyranno, non tibi; nil tecum miseri pepigere parentes, Aesonide; non hoc Pelias evadere furto te iubet aut ullas Colchis abducere natas. vellus habe et nostris siquid super accipe templis. sed quid ego ipsa fugit tantoque (nefas) ipsa ardet amore. hoc erat, infelix, redeunt nam singula menti, ex quo quod nullae te, nata, dapes, non ulla iuvabant tempora. errantesque genae atque alieno gaudia vultu semper erant. ut gener Aesonides nec aut certe nunc omne nefas, iremus et ambae in quascumque vias? pariter petiisse iuvaret Thessaliam et saevi quaecumque est sic genetrix, similique implet soror omnia questu exululans; famulae pariter clamore supremo in vacuos dant verba notos dominamque reclamant nomine; te venti procul et tua fata ferebant. Inde gratior, et notae Minyis transcurrere terrae, cum subito Erginus puppi sic fatur ab alta: 'vos' ait 'Aesonide, contenti vellere capto, nec via quae superet nec quae fortuna videtis. crastina Cyaneasque vocat, meminique, saxa per illa, pater, memini, venerande, laborum. mutandum, o socii, nobis iter; altera ponti eluctanda via et cursu, quem fabor, eundum est. haud procul hinc ingens Scythici ruit exitus Histri, fundere non uno tantum quem flumina cornu accipimus; septem exit aquis, septem ostia pandit. illius adversi nunc ora petamus et undam, quae ipsius amnis iter, donec nos flumine certo proferat inque aliud reddat mare. sint age tanti, Aesonide, quaecumque morae quam saeva subire saxa iterum, quam Cyaneos perrumpere montes; sat mihi: non totis Argo redit haec ait ignarus fixas iam numine rupes stare neque adversis ultra concurrere saxis. reddidit Aesonides:'et te, haud vani tetigere metus, nec me ire recuso longius et cunctis redeuutem ostendere terris.' protinus inde alios flectunt regesque locosque adsuetumque petunt plaustris migrantibus aequor. Puppe procul summa vigilis haeserat auratae genibus Medea Minervae; atque ibi deiecta residens in lumina palla flebat adhuc, quamquam sola tamen nec coniugii illam Sarmatici miserantur litora ponti, illa Thoanteae transit defleta nulla palus, nullus Scythiae non maeret euntem amnis; Hyperboreas movit conspecta pruinas, tot modo regna tenens; ipsi iam Minyae, iam ferre volunt. vix allevat ora ad seras, siquando, dapes, quas carus lason ipse dabat, iam significans, iam regna Lyci, totiensque gementem fallit ad Haemonios hortatus surgere montes. Insula Sarmaticae Peuce stat nomine nymphae, torvus ubi in freta per saevos Hister descendit alumnos. solvere in hoc tandem resides dux litore curas ac primum socios ausus sua pacta docere promissamque fidem thalami foedusque iugale. ultro omnes laeti instigant meritamque fatentur. ipse incipit Idaliae numen nec spernere divae, praecipueque sui, siquando, in tempore pulcher coniugii qualis sanguineo victor Idalium furto subit aut dilecta Cythera, seu cum caelestes Alcidae invisere mensas iam vacat et fessum Iunonia sustinet adnuit unanimis suscitat adfixam maestis Aeetida curis; ipsa suas illi croceo subtegmine vestes induit, ipsa suam duplicem Cytherea coronam donat et arsuras alia cum virgine gemmas. tum novus implevit vultus honor, ac sua flavis reddita cura sic ubi Mygdonios planctus sacer laetaque iam Cybele festaeque per oppida taedae, quis modo tam cogitet? aut ipsi qui iam meminere ministri? inde ubi sacrificas Aesonides unaque adeunt pariterque precari incipiunt, ignem Pollux undamque iugalem praetulit, et dextrum pariter vertuntur in orbem. sed neque se pingues tum candida flamma per auras explicuit, nec tura videt concordia Mopsus, promissam nec stare fidem, odit utrumque simul, simul et miseratur utrumque et tibi tum mox epulas et sacra parant; silvestria laetis praemia venatu facili quaesita supersunt; pars veribus, pars undanti despumat aeno. gramineis ast inde toris discumbitur, olim Hister anhelantem Peucen quo presserat antro. ipsi inter medios rosea radiante iuventa altius inque sui sternuntur velleris auro. Quis novus inceptos timor impediit turbavitque toros et sacra calentia rupit? Absyrtus subita praeceps cum classe parentis advehitur profugis infestam lampada Grais concutiens, diroque atque 'hanc, o siquis vobis dolor iraque, Colchi, adcelerate viam; neque enim fugit aequore raptor Iuppiter aut falsi sequitur vestigia tauri. puppe (nefas) una praedo Phrixea reportat vellera; qua libuit remeat (o pudor) et muros et stantia tecta reliquit. quid mihi deiide satis? nec quaero vellera nec te accipio, germana, datam; nec foederis ulla spes erit aut irae quisquam modus. inde reverti patris ad ora mei tam parvo in tempore fas sit'? quinquaginta animae me scilicet unaque sufficiet placare ratis? te, Graecia fallax, persequor atque tuis hunc quasso moenibus ignem; nec tibi digna, soror, desum ad conubia frater, primus et ecce fero quatioque hanc lampada vestro coniugio, primus celebro dotalia qui potui; patriae veniam da, quin omnes alii mecum adsunt. magni virgo ne regia Solis Haemonii thalamos adeas despecta mariti, tot decuit coiisse Dixerat atque orans iterum ventosque virosque perque ratis supplex et remigis vexilla magistris. illi autem intorquent truncis frondentibus quaeque die fuerat et tantum deiecta suis a montibus (quid dolor et veterum potuit non ira virorum?) haud longis iam distat aquis, sequiturque volantem barbara Palladiam puppem ratis, ostia done Danubii viridemque ultimaque adgnoscunt Argoi cornua mali. tum vero clamorem omnes inimicaque tollunt gaudia, tum gravior remis fragor, ut procul Argo visa viris, unamque petunt rostra omnia puppem. princeps navalem nodosi roboris uncum arripit et longa Styrus prospectat ab unda coniugio atque iterum sponsae flammatus amore. iamque alii clipeos et tela trabalia dextris expediunt, armant impatiens tremit hasta morae, nec longius inter, quam quod tela vetet, superest mare. vocibus urgent interea et pedibus pulsant tabulata frementes. Cum subitas videre rates vibrataque flammis aequora, non una Minyae formidine surgunt, primus et in puppem deserta virgine ductor prosilit et summa galeam rapit ense simul clipeoque micat; nec cetera pubes segnius adreptis in litore constitit armis. at tibi quae scelerum facies, Medea, tuorum? quisve pudor Colchos iterum fratremque videnti quidquid et abscisum vasto iam tuta profundo credideras? ergo infausto sese occulit antro, non aliud quam certa mori, seu carus Iason seu frater Graia victus cecidisset ab hasta. Haud ita sed summo segnis sedet aut sinit extrema Minyas decernere pugna, nec numero quoniam Colchis nec puppibus aequos. ergo ubi diva rates hostemque accedere ipsa subit ventorumque domos. volucrum gens turbida fratrum erumpit, classem dextra Saturnia monstrat. videre, inque unum pariter mare protinus omnes infesto clamore ruunt inimicaque Colchis aequora et adversos statuunt a litore fluctus. Tollitur atque intra Minyas Argoaque vela Styrus abit; abrupta revolutus aqua. iamque omnis in astra itque reditque ratis, descendit. vorat gurges agit. crebra ruina poli caelestia limina non tamen ardentis Styri violentia cedit; hortatur socios media inter proelia divum: 'transferet Colchis? nec mihi tot magnos inter regesque procosque profuerit prona haud dubii sententia patris? an virtus praelata viri est et fortior ille, quem sequitur? iuungam igniferos sine carmine tauros saevaque Echionii ferro sata persequar hydri. hoc adeo interea specta de litore pugnas amborum: victoris eris. iam digna videbis proelia, iamque illud carum caput ire cruenta sub freta, semiviri nec murra corpus Achivi sed pice, sed flammis et olentis vos modo vel solum hoc fluctus expellite corpus, non te, Aeeta pater, generi aut, Sol magne, pudebit. fallor? an hos nobis magico nunc carmine ventos ipsa movet diraque levat maria ardua lingua? atque iterum Aesonides, iterum defenditur arte, qua solet? haut illi cantus et futile murmur proderit. ite, rates, et frangite virginis undam.' dixit et intortis socio cum milite remis prosilit; at fluctu puppis labefacta reverso solvitur effunditque viros ipsumque minantem tunc quoque et elata quaerentem litora dextra. ibat et arma ferens et strictum naufragus ensem, incipit et remos et quaerere transtra solutae sparsa ratis maestasque puppibus; ast inter tantos succurrere fluctus nulla potest aut ille †velit†, tunc aliud rursus dirimit mare. iam tamen errat iamque abiit, fundoque iterum violentus ab imo erigitur; sed fluctus adest magnoque sub altis turbine figit aquis, et tandem virgine cessit. Absyrtus visu maeret defixus acerbo. heu ostia? qua possit Minyas invadere, clausos quos videt agnoscitque fremens? saevaque pugnat hiems totusque in vertice pontus. abscessit tandem vanaque resedit et tanta de clade ratis. adversamque procul Peuces defertur in oram cum sociis; Danubii. hac in statione manent; illinc Aeetius heros obsidet adversa tentoria Thessala classe impatiens, pugnaeque datur non ulla noctes atque dies vastis mare fluetibus inter perfurit, expediant donec Iunonia sese consilia atque aliquem bello ferat anxia finem At Minyae tanti reputantes ultima belli urgent Aesoniden. quid se obiciat, quidve illa pati discrimina cogat? respiceret pluresque animas maioraque tot comitum, qui non furiis per freta, sed sola sese virtute sequantur. an vero ut thalamis raptisque indulgeat unus coniugiis? id tempus enim. sat vellera Grais, et posse oblata componere virgine bellum. quemque suas sinat ire domos, nec Mart.cruento Europam namque datum hoc fatis trepidus supplexque canebat Mopsus, ut in seros irent magis ista atque alius lueret tam dira incendia raptor. Ille trahens gemitum tantis ac vocibus impar, quamquam iura deum religio dulcisque movent primordia taedae, cunctatur mortemque cupit sociatmque pericli cogitat haut ultra sociis obsistere pergit. haec ubi fixa viris, tempus fluctusque quietos exspectant: ipsam interea, quid restet, amantem ignorare sinunt decretaque tristia servant. Sed miser ut vanos, veros ita saepe timores versat amor fallique ac prior ipsa dolos et quamlibet intima sensit non fidi iam signa una omnes. haut illa nec subitis turbata minis prior occupat unum Aesoniden longeque trahit, mox talibus infit: 'me quoque, vir, tecum nocte dieque movent. liceat cognoscere tandem, si modo Peliacae non sum captiva carinae nec dominos decepta sequor consultaque vestra fas audire mihi. vereor, fidissime nil equidem; miserere tamen promissaque serva usque ad Thessalicos saltem conubia portus inque tua me sperne domo. scis te mihi certe, non socios iurasse tuos. hi fas habeant, tibi non eadem permissa teque simul mecum ipsa traham; non sola reposcor virgo nocens, atque hac pariter rate fugimus omnes. an fratris te bella mei patriaeque biremes terrificant magnoque impar urgeris ab hoste? finge rates alias et adhuc maiora coire agmina: nulla fides? nullis ego digna periclis? non merui mortemque tuam comitumque tuorum? vellem equidem nostri tetigissent litora patris te sine duxque illis alius quicumque fuisset: nunc remeant, meque ecce (nefas) et reddere possunt, nec spes ulla super. quin tu mea respice saltem coasilia et nimio credidit posse? quis ad saevi venturum templa draconis? o utinam ergo meus pro te non omnia posset atque aliquid dubitaret amor. quin nunc quoque quaero quid iubeas.— heu dure siles, magnumque minatur nescio quid tuus iste pudor? mene, optime quondam Aesonide, me ferre preces et supplicis ora fas erat? haud hoc nunc genitor putat aut dare poenas iam sceleris dominumque pati.' sic fata parantem reddere vociferans. qualem Ogygias cum tollit in arces Bacchus et Aoniis inlidit Thyada talis erat talemque iugis se virgo ferebat cuncta pavens: fugit infestos vibrantibus hastis terrigenas, fugit ardentes exterrita tauros. si Pagasas vel Peliacas hinc denique nubes cerneret et tenui hoc visu contenta mori. tunc tota querellis egeritur questuque dies, eademque sub astris sola movet, maestis veluti nox illa sonaret plena ora vel orbatae traherent suspiria vaccae. procedit: non gentis honos, non restat imago Solis avi, non barbaricae decor ille iuventae, qualis erat, cum Chaonio radiantia trunco vellera vexit ovans interque ingentia Graium nomina Palladia virgo stetit altera prora. haeret, et hinc praesens pudor, hinc decreta suorum dura premunt. utcumque tamen mulcere gementem temptat et ipse gemens †et tempera dictis†: 'mene temptat et ipse gemens quaerens et tempora dictis: 'mene aliquid meruisse putas? me talia velle pro tantis, inquit, meritis tibi praemia reddi?'