Quem, precor, inter nos habitura silentia finem? quando dabit caras littera grata vices? me timidum vel te potius dixisse superbum convenit? alterius crimen utrumque tenet, transfluxere dies et, dum scripsisse priorem paenitet, aeternas itur in usque moras, sed quid agam? coepisse vetat reverentia vestri; hinc amor hortatur scribere. vincat amor. fors iuvat audentes prisci sententia vatis. hac duce non dubitem te reticente loqui; audax aut si quid penitus peccasse videbor, arguar, ingrati non subiturus onus. Romanos bibimus primum te consule fontes et Latiae accessit Graia Thalia togae, incipiensque tuis a fascibus omina cepi fataque debebo posteriora tibi. ergo lacessitus tandem rescribe roganti et patria florens sorte, Probine, vale.