Qui modo sublimes rerum flectebat habenas patricius, rursum verbera nota timet et solitos tardae passurus compedis orbes in dominos vanas luget abisse minas. culmine deiectum vitae Fortuna priori reddidit, insano iam satiata ioco. scindere nunc alia meditatur ligna securi fascibus et tandem vapulat ipse suis, ille citas consul poenas se consule solvit: annus qui trabeas hic dedit exilium. infaustum populis in se quoque vertitur omen; saevit in auctorem prodigiosus honos. abluto penitus respirant nomine fasti maturamque luem sanior aula vomit, dissimulant socii coniuratique recedunt, procumbit pariter cum duce tota cohors; non acie victi, non seditione coacti; nec pereunt ritu quo periere viri. concidit exiguae dementia vulnere chartae; confecit saevum littera Martis opus. Mollis feminea detruditur arce tyrannus et thalamo pulsus perdidit imperium: sic iuvenis nutante fide veterique reducta paelice defletam linquit amica domum. canitiem raram largo iam pulvere turpat et lacrimis rugas implet anile gemens suppliciterque pias humilis prostratus ad aras mitigat iratas voce tremente nurus. innumeri glomerantur eri sibi quisque petentes mancipium solis utile suppliciis. quamvis foedus enim mentemque obscaenior ore, ira dabit pretium; poena meretur emi. Quas, spado, nunc terras aut quem transibis in axem? cingeris hinc odiis, inde recessit amor, utraque te gemino sub sidere regia damnat: Hesperius numquam, iam nec Eous eris. miror cur, aliis qui pandere fata solebas, ad propriam cladem caeca Sibylla taces. iam tibi nulla videt fallax insomnia Nilus; pervigilant vates iam, miserande, tui. quid soror? audebit tecum conscendere puppim et veniet longum per mare fida comes? an fortasse toros eunuchi pauperis odit et te nunc inopem dives amare negat? eunuchi iugulum primus secuisse fateris; sed tamen exemplo non feriere tuo. vive pudor fatis. en quem tremuere tot urbes, en cuius populi sustinuere iugum! direptas quid plangis opes, quas natus habebit? non aliter poteras principis esse pater. improbe, quid pulsas muliebribus astra querellis, quod tibi sub Cypri litore parta quies? omnia barbarico per te concussa tumultu. crede mihi, terra tutius aequor erit. Iam non Armenios iaculis terrebis et arcu, per campos volucrem non agitabis equum; dilecto caruit Byzantius ore senatus; curia consiliis aestuat orba tuis: emeritam suspende togam, suspende pharetram; ad Veneris partes ingeniumque redi. non bene Gradivo lenonia dextera servit. suscipiet famulum te Cytherea libens. insula laeta choris, blandorum mater Amorum: nulla pudicitiae cura placere potest, prospectant Paphiae celsa de rupe puellae sollicitae, salvam dum ferat unda ratem. sed vereor, teneant ne te Tritones in alto lascivas doctum fallere Nereidas, aut idem cupiant pelago te mergere venti, Gildonis nuper qui tenuere fugam. inclita captivo memoratur Tabraca Mauro, naufragio Cyprus sit memoranda tuo. vecturum moriens frustra delphina vocabis; ad terram solos devehit ille viros. quisquis adhuc similes eunuchus tendit in actus, respiciens Cyprum desinat esse ferox.