itaque illam tuam praeclarissimam et sapientissimam vocem invitus audivi: satis diu vel naturae vixi satis, si ita vis, fortasse naturae, addamqua re omitte, quaeso, istamsaepe enim venit ad meas auriscredo, sed tum id audirem, si tibi soli viveres aut si tibi etiam soli natus esses. omnium salutem civium cunctamque rem publicam res tuae gestae complexae sunthic tu modum vitae tuae non salute rei publicae, sed aequitate animi definies? quid, si istud ne gloriae quidem