NEC CAPUAM pol agri deliciis, opibus famaque priore silebo, fortuna variante vices, quae freta secundis nescivit servare modum, nunc subdita Romae ¦aemula, nunc fidei memor; ante infida, senatum sperneret, an coleret dubitans, sperare curules Campanis ausa auspiciis unoque suorum consule, ut imperium divisi adtolleret orbis. quin etiam rerum dominam Latiique parentem adpetiit bello, ducibus non freta togatis. Hannibalis iurata armis deceptaque in hostis servitium demens specie transivit erili. mox — ut in occasum vitiis communibus acti conruerunt Poeni luxu, Campania fasto, (heu numquam stabilem sortita superbia sedem!) — illa potens opibusque valens, Roma altera quondam, comere quae paribus potuit fastigia conis, octavum reiecta locum vix paene tuetur.