Bis novem noster populus sub uno martyrum servat cineres sepulcro: Caesaraugustam vocitamus urbem res cui tanta est. plena magnorum domus angelorum non timet mundi fragilis ruinam, tot sinu gestans simul offerenda munera Christo, cum Deus dextram quatiens coruscam nube subnixus veniet rubente gentibus iustam positurus aequo pondere libram, orbe de magno caput excitata obviam Christo properanter ibit civitas quaeque pretiosa portans dona canistris. Afra Carthago tua promet ossa, ore facundo Cypriane doctor, Corduba Acisclum dabit et Zoellum, tresque coronas. tu tribus gemmis diadema pulchrum offeres Christo, genetrix piorum Tarraco, intexit cui Fructuosus sutile vinclum, nomen hoc gemmae strophio inligatae est; emicant iuxta lapides gemelli ardet et splendor parilis duorum igne corusco. parva Felicis decus exhibebit artubus sanctis locuples Gerunda; nostra gestabit Calagurris ambos quos veneramur. Barchinon claro Cucufate freta surget, et Paulo speciosa Narbo, teque praepollens Arelas habebit, sancte Genesi. Lusitanorum caput oppidorum urbs adoratae cineres puellae obviam Christo rapiens ad aram porriget ipsam. sanguinem Iusti, cui Pastor haeret, ferculum duplex geminumque donum ferre Complutum gremio iuvabit membra duorum, ingeret Tingis sua Cassianum, festa Massylum monumenta regum, qui cinis gentes domitas coegit ad iuga Christi. singulis paucae, tribus aut duobus, forsan et quinis aliquae placebunt testibus Christi prius hostiarum pignere functae: tu decem sanctos revehes et octo, Caesaraugusta studiosa Christo, verticem flavis oleis revincta, pacis honore, sola in occursum numerosiores martyrum turbas Domino parasti, sola praedives pietate multa luce frueris. vix parens orbis populosa Poeni, ipsa vix Roma in solio locata te, decus nostrum, superare in isto munere digna est. omnibus portis sacer immolatus sanguis exclusit genus invidorum daemonum et nigras pepulit tenebras urbe piata. nullus umbrarum latet intus horror, pulsa nam pestis populum refugit; Christus in totis habitat plateis, Christus ubique est. martyrum credas patriam coronis debitam sacris, chorus unde surgens tendit in caelum niveus togatae nobilitatis, inde, vincenti, tua palma nata est, clerus hic tantum peperit triumphum, hic sacerdotum domus infulata Valeriorum. saevus antiquis quotiens procellis turbo vexatum tremefecit orbem, tristior templum rabies in istud intulit iras, nec furor quisquam sine laude nostrum cessit aut clari vacuus cruoris; martyrum semper numerus sub omni grandine crevit, nonne, vincenti, peregri necandus martyr his terris tenui notasti sanguinis rore speciem futuri morte propinqua? hoc colunt cives, velut ipsa membra caespes includat suus et paterno servet amplectens tumulo beati martyris ossa. noster est, quamvis procul hinc in urbe passus ignota dederit sepulcri gloriam victor prope litus altae forte Sagunti. noster et nostra puer in palaestra arte virtutis fideique olivo unctus horrendum didicit domare viribus hostem, noverat templo celebres in isto octies partas deciesque palmas; laureis doctus patriis eadem laude cucurrit, hic et, Encrati, recubant tuarum ossa virtutum, quibus efferati spiritum mundi, violenta virgo, dedecorasti. martyrum nulli remanente vita contigit terris habitare nostris; sola tu morti propriae superstes vivis in orbe. vivis, ac poenae seriem retexis, carnis et caesae spolium retentans taetra quam sulcos habeant amaros vulnera narras. barbarus tortor latus omne carpsit, sanguis inpensus, lacerata membra, pectus abscisa patuit papilla corde sub ipso. iam minus mortis pretium peractae est, quae venenatos abolens dolores concitam membris tribuit quietem fine soporo. cruda te longum tenuit cicatrix et diu venis dolor haesit ardens, dum putrescentes tenuat medullas tabidus umor. invidus quamvis obitum supremum persecutoris gladius negarit, plena te, martyr, tamen ut peremptam, poena coronat, vidimus partem iecoris revulsam ungulis longe iacuisse pressis: mors habet pallens aliquid tuorum te quoque viva. hunc novum nostrae titulum fruendum Caesaraugustae dedit ipse Christus, iuge viventis domus ut dicata martyris esset, ergo ter senis sacra candidatis, dives Optato, simul et Luperco, perge conscriptum tibimet senatum pangere psalmis, ede Successum, cane Martialem, mors et Urbani tibi concinatur, Iuliam cantus resonet simulque Quintilianum. Publium pangat chorus et revolvat quale Frontonis fuerit tropaeum, quid bonus Felix tulerit, quid acer Caecilianus, quantus, Evoti, tua bella sanguis tinxerit, quantus tua, Primitive, tum tuos vivax recolat triumphos laus, Apodemi. quattuor posthinc superest virorum nomen extolli renuente metro, quos Saturninos memorat vocatos prisca vetustas, carminis leges amor aureorum nominum parvi facit, et loquendi cura de sanctis vitiosa non est nec rudis umquam, plenus est artis modus adnotatas nominum formas recitare Christo, quas tenet caeli liber explicandus tempore iusto, octo tunc sanctos recolet decemque angelus coram Patre Filioque urbis unius regimen tenentes iure sepulcri. quin ad antiquum numerum trahetur viva post poenae specimen puella, morsque 1 vincenti, cui sanguis hinc est fons et honoris, additis 2 Gaio (nec enim silendi) teque, Crementi, quibus incruentum ferre provenit decus ex secundo laudis agone, ambo confessi Dominum steterunt acriter contra fremitum latronum, ambo gustarunt leviter saporem martyriorum, haec sub altari sita sempiterno lapsibus nostris veniam precatur turba, quam servat procerum creatrix purpureorum nos pio fletu, date, perluamus marmorum sulcos, quibus est. operta spes ut absolvam retinaculorum vincla meorum, sterne te totam generosa sanctis civitas mecum tumulis; deinde mox resurgentes animas et artus tota sequeris.